สองวันต่อมานาเดียกลับถึงเมืองไทย หญิงสาวโทรหาพีรพัทธ์เพื่อถามว่าจะให้เธอเอานาฬิกาที่รับมาไปให้เขาที่ไหน ครั้งแรกมีคนรับแต่ไม่พูดอะไร อีกครั้งเธอโทรไม่ติดจึงฝากข้อความไว้
หญิงสาวเข้าร้านเพื่อดูบัญชี ขณะที่กำลังเพลินกับงานตรงหน้ามีพนักงานในร้านได้เข้ามาแจ้งว่ามีแขกมาขอพบ
“พี่เดียคะ มีแขกมาหาค่ะ หนูถามชื่อแล้วแต่คุณเขาไม่ยอมบอก”
หญิงสาวขมวดคิ้ว ใครมา.... เธอลุกออกมาพบแขกคนที่ว่าแปลกใจที่เป็นหญิงสาวสวยจัด วัยน่าจะไล่เลี่ยกับเธอ
“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าคุณ...” นาเดียยังพูดไม่จบ เธอคนนั้นขัดขึ้นว่า
“ดิฉันมารับนาฬิกาที่พี่พีทฝากให้คุณไปรับมา” อรกานต์เป็นคนรับโทรศัพท์สายนั้นเองในตอนที่สามีหมาดๆ เข้าห้องน้ำ แต่เธอไม่พูดอะไรและไม่บอกพีรพัทธ์ว่ามีใครโทรหาเขา เธอเลือกที่จะจัดการเอง
นาเดียสังหรณ์ใจไม่ดีที่ได้ยินสตรีตรงหน้าเรียกคนรักของเธอว่า 'พี่พีท' และอรกานต์เหมือนจะรู้ว่าเธอสงสัยอะไร หญิงส
