“ขอ 💋”

ครีมมี่ไม่พูดอะไรต่อ เธอปล่อยให้มังกรยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนจะหันหลังเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไปอย่างเงียบ ๆ ตามนิสัยเดิม เธอไม่ได้ปิดประตูห้องไว้สนิทนัก เพียงแค่แง้มไว้พอให้แสงจากด้านนอกส่องเข้ามา ร่างบางเดินตรงไปหยุดที่หน้าตู้เสื้อผ้า แผ่นหลังหันออกไปทางประตูห้อง นิ้วเรียวค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาทีละเม็ด จากบนลงล่าง ช้า ๆ เป็นธรรมชาติ ไม่เร่งรีบ ไม่ลังเล ราวกับไม่ได้รู้สึกเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองจากช่องประตูแง้ม ท่าทางของเธอดูเหมือนคนที่ไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ เป็นเพียงกิจวัตรธรรมดาที่ทำซ้ำทุกวัน เสื้อนักศึกษาถูกถอดออกวางพาดเก้าอี้ข้าง ๆ ตามด้วยการเอื้อมมือไปด้านหลังปลดตะขอเสื้อในลูกไม้บาง เสื้อในหลุดร่วงลงแขนขาวเนียน ก่อนที่เธอจะโยนมันลงตะกร้าผ้าอย่างไม่ใส่ใจ เนินอกอวบอิ่มเปล่งปล่อยออกมาชั่วขณะในแสงสลัว ผิวขาวนวลตัดกับความมืดรอบตัว ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือไปหยิบเสื้อยืดโอเวอร