11 : 30 น. ครีมมี่ค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง นั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่งเพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสงในห้อง ก่อนจะยกมือขึ้นขยี้ตาเบา ๆ ความง่วงยังคงเกาะติดอยู่ตามร่างกาย แต่สมองกลับตื่นเร็วกว่าที่คิด ถามว่าตอนนี้ครีมมี่อยู่ที่ไหนน่ะเหรอ ตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่ง เพราะหลังจากที่เธอพูดขึ้นมาลอย ๆ ว่าอยากมาทะเล มังกรก็พาเธอมาเลยแบบไม่คิดมาก ระหว่างทางแทบไม่มีโรงแรมให้เลือก เพราะเหมือนช่วงนี้พัทยาจะคึกคักเป็นพิเศษ ทุกที่เต็มเกือบหมด ไม่รู้ว่าเป็นช่วงฮิตของการท่องเที่ยวหรืออะไร แต่สุดท้ายก็ยังโชคดีอยู่บ้าง เพราะยังมีโรงแรมหนึ่งที่เหลือห้องว่างให้เช่า และเหลือแค่ห้องเดียวพอดี ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรนักอยู่แล้ว เพราะในความเป็นจริง ทุกวันนี้เธอกับมังกรก็นอนเตียงเดียวกันเป็นปกติอยู่แล้ว เธอเอื้อมมือไปสะกิดแขนคนตัวโตเบา ๆ “พี่…” มังกรขยับตัวเล็กน้อย พลิกหน้าหนีหมอนแล้วครางในลำค

