ร้านเจ็ดยับ…
ครีมมี่กำลังเก็บของใส่กระเป๋าผ้า เตรียมตัวกลับหลังจากเลิกงาน เสียงเพลงในร้านเริ่มเบาลง เหลือแค่แสงไฟสลัว ๆ กับความเหนื่อยที่ค่อย ๆ คลายออกจากร่าง
“แหมมม เดี๋ยวนี้มีคนดูแล มารับมาส่งตลอดเลยนะ”
เสียงเจ๊หนูดีดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เจ้าตัวพิงประตู มองครีมมี่ตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนจับพิรุธได้
ครีมมี่ชะงักมือเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบตามองเจ๊แบบเอือม ๆ
“คนใช้อ่ะเจ๊”
“โธ่~ คนใช้หน้าตาดีเชียวว แบบนี้เจ๊อยากมีบ้าง” เจ๊หนูดีหัวเราะ พลางแกล้งทำท่าพัดลมใส่ตัวเอง
“เจ๊! จะแซวทำไมเนี่ยยย” ครีมมี่บ่นเสียงยาว แก้มขึ้นสีจาง ๆ ทั้งที่พยายามทำหน้าตานิ่งเหมือนเดิม
“ก็แปลกใจนี่นา” เจ๊หนูดีเอียงคอ มองอย่างพิจารณา
“ปกติผู้ชายมาจีบตั้งกี่คน ไม่เห็นแกสนใจสักคน แล้วทำไมคนนี้ถึงได้เดินเข้ามาอยู่ข้างแกง่ายจังล่ะจ๊ะ”
ครีมมี่นิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังคิดคำตอบให้ตัวเองด้วยซ้ำ ก่อนจะยักไหล่เบา ๆ
