ครีมมี่รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำอย่างลวก ๆ ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที ก่อนจะออกมาคว้ากระเป๋าผ้าจากมือเจ๊หนูดีแทบจะทันที
“ไปนะเจ๊ วันนี้หนูรีบ” เธอพูดเร็ว ๆ แล้วหันหลังวิ่งออกจากห้อง โดยแทบไม่ทันฟังเสียงเรียกตามหลัง
“อ้าว! แล้วเงินวันนี้ไม่เอาหรอครีม!” เจ๊หนูดีตะโกนไล่หลังมาเสียงดัง
“เอาไว้พรุ่งนี้เจ๊ วันนี้รีบจริง ๆ!”
เสียงฝีเท้าของครีมมี่ค่อย ๆ หายไปตามทางเดิน เหลือไว้เพียงเจ๊หนูดีที่ยืนงงอยู่หน้าห้อง ก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ อย่างระอา
“อะไรของมันอีกล่ะเนี่ย…”
ครีมมี่รีบวิ่งอ้อมออกมาทางด้านข้างของผับ แทนที่จะไปยืนรอด้านหน้า
เพราะเธอไม่อยากเสี่ยง…
เธอหยุดยืนหลบอยู่ข้างกำแพง มือสั่นนิด ๆ ขณะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเรียกรถ แต่หน้าจอกลับขึ้นข้อความเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีคนรับงาน
เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ วินมอเตอร์ไซค์ก็ไม่มี ถนนด้านข้างเงียบผิดปกติ เหมือนทั้งโลกตั้งใจจะทิ้งเธอไว้ตรงนี้
ครีมมี่สูดห
