“อ๊ะ—”
ครีมมี่ที่กำลังก้าวออกไปสะดุดบางอย่างเข้าอย่างจัง เพราะความมืดที่ปิดสนิททำให้มองไม่เห็นอะไรเลย ร่างบางเสียหลักในพริบตา
พรึ่บ!
เธอล้มลงไปนั่งบนตักของมังกรเต็ม ๆ โดยไม่ทันตั้งตัว
แรงกระแทกไม่ถึงกับเจ็บ แต่ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบงันไปชั่วขณะ ลมหายใจของทั้งคู่ใกล้กันเกินไป จนได้ยินชัดแม้ในความมืด
ครีมมี่นิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะขยับตัวเล็กน้อยเหมือนจะลุก แต่เพราะท่านั่งที่เสียสมดุล ทำให้มือของเธอเผลอวางลงบนต้นขาเขาเพื่อพยุงตัว
มังกรกลืนน้ำลายลงคอเงียบ ๆ ร่างกายแข็งเกร็งโดยไม่รู้ตัว ความร้อนจากฝ่ามือเธอที่สัมผัสผ่านผ้ากางเกงบาง ๆ ส่งตรงมาถึงเขาเต็ม ๆ จนส่วนล่างที่กำลังตึงอยู่แล้วยิ่งขยายใหญ่ขึ้นอีกอย่างควบคุมไม่ได้
“ขอโทษ” ครีมมี่เอ่ยเสียงเรียบ ไม่ได้แตกตื่น ไม่ได้ตกใจ น้ำเสียงเหมือนเป็นเพียงอุบัติเหตุเล็ก ๆ
เธอขยับตัวอีกครั้ง ตั้งใจจะลุกออกจาก
