“คุณออกไปได้แล้ว ”
“ค่ะ ท่านรอง งั้นภาขอตัวนะคะ ”
วิภาดาเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างรีบร้อน พร้อมปิดประตูเสียงเบา
“ไงครับ คราวนี้จะหายโกรธพี่ได้รึยัง ”
พอวิภาดาออกไป ผมก็เดินมากอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง
“ไม่หายค่ะ ถ้าอลิซไม่มา ป่านนี้พี่จะไปทานข้าวกับคุณชลดาไหมคะ ”
“พี่ก็ไปบ้างครับ แต่นั่นก็แค่ลูกค้าจริงๆ ทานข้าวกับลูกค้าตามมารยาท แต่ถ้าเป็นลูกค้าผู้หญิง พี่จะเลี่ยงตลอดเลยนะ ”
แต่ก็ส่วนน้อยที่จะมีลูกค้าสาวสวย ส่วนมากจะเป็นผู้ชายมากกว่า
“ถ้าอลิซบอกว่าไม่เชื่อละคะ ”
“งั้นพี่ก็ต้องง้อหน่อยแล้ว ”
ฟอด…
-อลิซ-
พี่หอมฉันแต่ละที ฉันนี่ถึงกับขนลุกซู่ ความจริงไม่ได้โกรธอะไรพี่หรอก แค่อยากงอนให้พี่ง้อก็แค่นั้นเอง
“ใส่ชุดนักศึกษามาหาพี่แบบนี้ พี่ใจคอไม่ดีเลยรู้มั้ย”
“ ใจคอไม่ดีอะไรกันคะ อลิซแค่ตั้งใจมากินข้าวด้วยแค่นั้นเองค่ะ ”
“ได้สิครับ เที่ยงพอดีเลย ”
พี่ปล่อยจากกอดแล้วเดินไปล็อกป
