ยอมรับพ่อไม่ได้

นางธนิดาได้รับการส่งข่าวจากทางบ้านของนางว่ามารดาป่วย ประกอบกับธงธรณ์มีงานที่กรุงเทพฯ ชายหนุ่มจึงเดินทางไปพร้อมกับมารดาและคนรัก เมื่อไปถึงกรุงเทพฯ เขาไปส่งมารดาที่บ้านของตายายหลังจากที่สร้อยสนขอตัวกลับบ้าน นางธนิดาจึงได้พาบุตรชายเข้าไปหาคุณยายเป็นครั้งแรก “ไหว้พระเถอะลูก พ่อคุณของยายสูงใหญ่ขนาดนี้แล้วเหรอ” คุณยายเพ็ญรับไหว้น้ำหูน้ำตาไหลไม่หยุด หลังที่ธงธรณ์เข้าไปทำความเคารพ “ทำไมตอนนั้นไม่ติดต่อหาพ่อแม่ล่ะนิดา ถ้าแม่รู้จะลงไปรับหลานเอง เราจะได้ช่วยกันสู้คดีได้” หลานชายคนเดียวจะได้ไม่ต้องถูกส่งไปอยู่สถานสงเคราะห์จนมีแผลทางใจถึงวันนี้ “ตอนนั้นหนูคิดอะไรไม่ออกเลยค่ะแม่ ขอโทษนะคะ” เหตุการณ์ครั้งนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมากจนนางตั้งตัวไม่ทัน และนางเองก็ไม่คิดว่าตนเองจะมีความผิดฐานฆ่าคนตายจนต้องติดคุก คุณยายเพ็ญหันมาคุยกับหลานชาย “ธงมาอยู่บ้านยายไหมลูก ยายชวนแม่เรามาเขาก็บอกว่าห่วงธง ก็มากัน