“คุณธงคะ มีข่าวว่าท่านอรรธหย่ากับภรรยาแล้วค่ะ ส่วนคุณคีก็หายออกไปจากวงสังคมจนคนซุบซิบกันไปหมด” สร้อยสนอ่านข่าวในเขาฟังในเช้าวันต่อมา
“ช่างเขาเถอะ เขาจะเป็นยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเราแล้ว” ธงธรณ์ไม่ได้รู้สึกเห็นใจหรือสมน้ำหน้าใคร เพราะครอบครัวของอรรธไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขา
ชายหนุ่มลุกมาหาสร้อยสนที่นั่งตรงกันข้าม เขาจับเก้าอี้ของเธอให้หมุนมาหาเขาแล้วท้าวแขนลงกับที่วางแขนทั้งสองข้าง
“คุณธง” สร้อยสนเรียกเสียงดังเพราะธงธรณ์ก้มลงมาจนชิด เขาจะทำอะไรตรงนี้คือห้องทำงานนะ
“อยู่กันแค่นี้จะเรียกเสียงดังทำไม”
“เอาหน้าไปห่างๆ หน่อยค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นมันจะไม่ดีนี่ห้องทำงานนะคะ”
ยิ่งพูดธงธรณ์ยิ่งก้มหน้าลงมาเหมือนจะแกล้ง เขาหัวเราะเมื่อเห็นเธอหันหน้าไปอีกทางเอนตัวหนีสุดฤทธิ์ ชายหนุ่มหอมแก้มนวลผะแผ่วแล้วยืดตัวขึ้นหลังจากแกล้งพอหอมปากหอมคอ
“ผมจะไปประชุมแล้ว เที่ยงนี้สั่งอะไรขึ้นมากินกันข้างบนนะหนม เดี๋ยวผ
