“แบบนี้ใช่ไหมคะบอสถึงอยากกลับมาทำงานที่นี่”
สร้อยสนพอเดาได้รางๆ เจ้านายยังน่าจะอยากเจอแม่อยู่ และเธอรู้ว่าเดาถูกเมื่อชายหนุ่มพยักหน้า
“ใช่”
“แล้วหนมถามได้ไหมคะว่าบอสจะยังทำงานกับเครือฉัตรมณีต่อ หรืออยากทำงานอื่น” หญิงสาวถามตามตรง
“ผมทิ้งเครือฉัตรมณีไม่ได้หรอก ถึงจะอยากกลับมาทำโฮมสเตย์แต่ก็ยังต้องช่วยงานพี่ๆ อยู่”
สร้อยสนทำสีหน้าโล่งใจ หากยังเป็นแบบนั้นเธอคงไม่ต้องตกงานหากธงธรณ์ยอมให้เธอย้ายตามมาทำงานที่นี่ แบบที่เกสรเลขาผู้จัดการรุ่นพี่ที่ย้ายตามนายไปทำงานสาขาใหม่
“งั้นถ้าบอสต้องย้ายมาที่นี่ หนมก็ต้องมาด้วยใช่ไหมคะ”
“ตามธรรมเนียมของฉัตรมณีก็ใช่ เลขาย้ายตามนายไปสาขาอื่นได้ แต่ถ้าติดเรื่องครอบครัวหรือว่าอะไรอื่นๆ ไม่ย้ายก็ได้”
ชายหนุ่มตอบเขารู้ดีว่าไม่ใช่ทุกคนจะย้ายที่ทำงานได้ตามใจชอบ ยิ่งกับสร้อยสนที่เป็นสาวกรุงเทพฯ เป็นลูกสาวคนเล็กของบ้าน เป็นคนที่ไม่เคยลำบากอะไรและอายุยังน้อย
