สร้อยสนเดินตามเจ้านายที่จอดรถหน้าร้านดอกไม้ในตัวเมืองอย่างงงๆ มันเป็นร้านที่มีขนาดหนึ่งคูหาเท่านั้น ธงธรณ์ผลักประตูเข้าไปภายในร้านแอร์เย็นฉ่ำจนรู้สึกได้ทันที
“ทันไหม” เขาถามสั้นๆ ไม่มีการอารัมภบทใดๆ
ชายคนหนึ่งที่นั่งประจำเคาน์เตอร์ต้อนรับเงยหน้าขึ้นมอง เขาเป็นผู้ชายร่างสูงใหญ่หนวดเฟิ้มจนสร้อยสนไม่อยากเชื่อว่าเขาทำงานที่นี่
“นี่ใคร ร้านข้าใหญ่ที่สุดในกระบี่แล้วโว้ย” ชายคนนั้นตอบกลับมาทำให้สร้อยสนกวาดตามองไปรอบ 'ร้านใหญ่สุดในกระบี่' อีกครั้ง
“อย่าไปมองที่หน้าร้านค่ะคุณน้อง มันอยู่ที่แบ็คอัพต่างหาก”
สวิชเจ้าของร้านเห็นท่าทางของหญิงสาวนึกรู้ว่าเธอคิดอย่างไร ทำให้สร้อยสนหันมายิ้มให้เจ้าของร้าน
“สวัสดีค่ะ หนมยังไม่ได้ว่าอะไรแบบนั้นเลยค่ะ”
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น สวิชขอตัวไปรับสายสองนาทีแล้วกลับมาคุยกับสองหนุ่มสาว
“เดี๋ยวข้าไปรับดอกไม้ที่ฟาร์มกับที่โกดัง เอ็งไปจัดที่รอได้เลยไอ้ธง”
“ไม่ใ
