51 มาทางไหนกลับไปทางนั้น
“มานี่เลยนังพราว นังอกตัญญู!!” เดียร์น่าเดินเข้ามากระผมของพราวตะวันไปหาจารุภา ก่อนจะพลักร่างของเธอลงให้นั่งคุกเข่าลงตรงหน้า
จารุภาจ้องมองอย่างถมึงทึงและไม่รอให้พราวตะวันแก้ตัว ฝ่ามือเรียวก็ฟาดลงบนใบหน้าของเธออย่างแรงจนเลือดกลบปาก
เพี้ยะ!!
“นังสารเลว เลี้ยงไม่เชื่อง คิดไว้ไม่มีผิดว่าแกต้องแอบทำเรื่องแบบนี้ ที่ผ่านมาเพราะแกคือคนที่สามีของฉันเก็บมาเลี้ยงหรอกนะ ฉันถึงได้ปิดหูปิดตาทำเป็นไม่รู้อะไร แต่ตอนนี้ไม่มีใครช่วยแกได้อีกแล้ว วันนี้แกได้ตายคามือฉันแน่!” หล่อนกล่าวด้วยใบหน้าแดงก่ำที่เต็มไปด้วยโทษะ ก่อนจะหันไปสั่งลูกสาวที่คอยยืนเชียร์อยู่ข้างๆ “ไปเอาแส้มาเดียร์น่า แม่จะจัดการมันให้เข็ดหลาบ ให้มันไม่กล้าโผล่หน้ามาที่นี่อีก!”
“มะ...ไม่นะคะคุณหญิง! พราวขอโทษ...พราวไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ได้โปรดเมตตาพราวด้วย~” พราวตะวันก้มลงกราบเท้าจารุภาอย่างอดสู อีกฝ่ายชีกเท
