สามปีต่อมา
“คุณแม่ขาตื่นเร็วๆ น้องเพื่อนจะรีบไปโรงเรียนค่ะ”
เด็กหญิงวัยสามขวบเศษเดินเข้ามาในห้องนอนของพ่อและแม่ สองมือของเธอเหนี่ยวขอบเตียงและใช้ขาเล็กๆ ปีนขึ้นมาบนที่นอนปลุกคุณแม่ให้ตื่น จารวีพลิกตัวตื่นตามเสียงเรียก เธองัวเงียหยิบนาฬิกามาดูเวลา
“มันเพิ่งตีห้าครึ่งเองนะคะลูก หนูจะไปแล้วเหรอ” หญิงสาวเกร็งตัวรับแรงโถมจากร่างเล็กที่ทิ้งตัวเข้ากอดรัดไว้แน่น
“ค่ะ หนูอยากไปเร็วๆ แม่ไปอาบน้ำสิคะ”
“น้องเพื่อนก็ต้องไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะครับลูก” ภารัณเปิดประตูเข้ามา ชายหนุ่มเพิ่งออกจากห้องยิมที่ชั้นล่างและแวะไปดูลูกสาวที่ห้องของเจ้าตัวมาแล้ว จึงรู้ว่าเด็กหญิงไม่อยู่ในห้อง
จารวีลุกขึ้นนั่ง เธอสางผมที่รุ่ยร่ายให้เข้าที่ก่อนจะบอกสามีให้ไปอาบน้ำแต่ชายหนุ่มปฏิเสธ
“ไจ๋ไปอาบน้ำเถอะ พี่จะพาลูกไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน”
ชายหนุ่มจูงเด็กหญิงจีรสุดาหรือน้องพะเพื่อน วันนี้เด็กหญิงไปโรงเรียนวันแรกทำให้เธอก
