ข้าวหอมลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมบิดขี้เกียจ ก่อนจะเริ่มลืมตาช้า ๆ เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงแดดที่ส่องเข้ามา ร่างบางมองไปรอบ ๆ พยายามส่ายศีรษะเพื่อขับไล่ความมึนเมา
“เฮ้ย!” เมื่อได้สติก็สะดุ้งโหยง เพราะตอนนี้ตนนั้นหลับอยู่ในห้องทำงาน ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งใจเมื่อนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ และไม่มีใครอยู่
จะให้คนอื่นเห็นว่าเลขาท่านประธานเมาหลับในห้องนอนได้ยังไง เสียภาพลักษณ์หมดพอดี คนตัวเล็กตบแก้มจนเบา ๆ พยายามประมวลผลเหตการณ์เมื่อคืน ทว่าความทรงจำนั้นไม่ต่อเนื่องมากนัก จำได้แค่ว่าจะเข้ามาค้นหาหลักฐาน แต่หลังจากนั้นก็ไม่เจออะไร
“เอ๊ะ เหมือนจะเห็นบอสเข้ามาเลย” แม้จะพยายามคิดแต่ภาพในหัวก็เลือนรางจนแยกไม่ออกว่าคิดไปเองหรือว่าเป็นเรื่องจริงกันแน่ สุดท้ายก็เลยได้แต่ล้างหน้าล้างตาก่อนจะกลับคอนโดของตนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อกลับถึงห้อง ก็ล้มตัวลงนอนอีกครั้งหวังว่าตื่นมาจะช่วยให้สร่างเมาได้มาก
