เช้าวันต่อมา...
ภีมตื่นมาในเวลา 8 โมงเช้า แต่ที่ไม่ปกติก็คือวันนี้หมอนข้างของเขานั้นทั้งกอดอุ่น ทั้งนิ่ม จนเขาแทบจะไม่อยากจะลุกจากที่นอนและเมื่อเห็นว่าวันนี้เป็นวันหยุด เขาจึงตัดสินใจนอนมองหน้าพีชที่หลับอยู่บนอกแกร่งของเขา ภายในห้องนอนสุดหรูที่มีม่านสีเข้มปิดอยู่ ทำให้ในห้องแสงผ่านเข้ามาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็ไม่สามารถปกปิดใบหน้าสวยที่เขากำลังมองอย่างหลงใหลได้ ไม่รู้ว่าพีชกำลังฝันอะไร เพราะแม้แต่ตอนหลับพีชก็ยังมีรอยยิ้มเล็ก ๆ ประดับบนใบหน้า จนภีมอดใจไม่ไหวที่จะประทับรอยจูบลงไปที่พวงแก้มเนียน
"อื้ออออ มี๊ขา พีชขอนอนต่ออีก 5 นาทีนะคะ" พีชยกมือขึ้นลูบเบา ๆ ตรงที่โดนจูบและขยับใบหน้าไปมาที่อกแกร่งเปลือยเปล่าของภีม
"ยัยบ๊อง นี่อย่ามายั่วแบบนี้ เดี๋ยวจะโดนกดจมเตียง" ภีมพูดเบา ๆ ในตอนที่โดนใบหน้าสวยถูไถไปมาที่อกแกร่ง จนทำให้ลูกชายของเขาตื่นตัวทันที
"ไม่ไหวแล้ว อย่าดื้อลูกพ่อ เดี๋ยวพ่อพา
