"อ้าว ลงมาแล้วเหรอลูก" พลอยดาวที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกก็เอ่ยขึ้น เมื่อเห็นลูก ๆ เดินลงมา วันนี้เป็นวันหยุดเธอจึงไม่เซ้าซี้ที่จะปลุกลูก ๆ จึงไม่แปลกที่ลูก ๆ จะลงมาจากห้องในตอนเกือบเที่ยงแบบนี้ แบบไม่หิวก็ไม่ยอมลงมา
"สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่" พีชยกมือไหว้ภูกับพลอยดาวที่นั่งอ่านหนังสือเล่นอยู่ที่ห้องรับแขก เธอเรียกทั้งสองว่าพ่อกับแม่ตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะพลอยดาวสอนให้เรียกแบบนี้
"อ้าว... หนูพีชลูก เมื่อคืนนอนค้างที่นี่เหรอลูก ทำไมแม่ไม่รู้เรื่องเลย" พลอยดาวทักทายพีชขึ้น เมื่อเห็นสาวสวยทักทายเธอ
"อ้อ เมื่อคืนพิ้งค์ชวนน้องไปงานวันเกิดเพื่อนน่ะค่ะ เลยชวนมานอนด้วยกันเลย เมาไปหน่อยเลยลงมาสาย แฮะ ๆ" ภูพิงค์รีบตอบแทนพีชที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกทันทีที่ถูกถาม เพราะถูกภีมส่งสายตาดุ ๆ มา เธอเลยต้องรีบตอบ
"อย่างนั้นเหรอลูก แล้วทำไมภีมจะต้องทำหน้าดุขนาดนั้นล่ะ" พลอยดาวถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นสายตาของภีมท
