18 ไพ่ตายที่ซ่อนอยู่

รถหรูที่ใช้ในชีวิตประจำวันของ ของขวัญ อัญชิสา แล่นมาจอดสนิทที่หน้าบ้านไม้สักโบราณหลังงามของ คุณหญิงภรณี เทวานฤเบศร์ ผู้เป็นป้า ซึ่งตั้งอยู่ในย่านเก่าแก่ของเมืองเชียงใหม่ คุณป้าสายบัว แม่บ้านเก่าแก่ประจำตระกูลรีบวิ่งมาเปิดประตูรถให้อย่างเคยชิน สายบัวรู้ดีว่า ทุกเย็นของวันที่ 29 ของทุกเดือน หากคุณหญิงภรณีอยู่ที่เชียงใหม่ หลานสาวคนเดียวของบ้านจะต้องมาเยือน “คุณหญิงรอคุณหนูอยู่ในห้องทำงานแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าจะไปยกของสาคูไส้หมูของโปรดคุณหนูตามไปให้นะคะ” คุณป้าสายบัวกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่เอ็นดูของขวัญราวกับเลี้ยงมาเอง “สวัสดีค่ะคุณป้า คิดถึงจังเลยค่ะ” ของขวัญกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ผ่อนคลายที่สุด ก่อนจะเดินไปในห้องทำงานของคนเป็นป้าอย่างคุ้นเคย ห้องทำงานของคุณหญิงภรณีเต็มไปด้วยบรรยากาศสง่างามและหนักแน่นสมฐานะผู้ดีเก่าแก่ คุณหญิงภรณี ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเข้ามาสวมกอดหลานสาวอย่างสนิทสนม “ทำไมดูซูบผอมลงแบบนี้ล่ะ ป้าไม่อยู่แค่สามเดือนเอง” คุณหญิงภรณีถามด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเป็นห่วงหลานสาวคนเดียวเป็นอย่างมาก “ช่วงนี้หุ่นลีนกำลังมาค่ะคุณป้า ขวัญเลยคุมอาหารกับออกกำลังกายหนักไปหน่อย จะได้สวยวันสวยคืนเหมือนคุณป้ายังไงล่ะคะ” ของขวัญเดินเข้าไปกอดไปอ้อนผู้เป็นป้า คุณหญิงภรณีหัวเราะเสียงดังขณะที่คุณป้าสายบัวยกของว่างมาเสิร์ฟพอดี “ชมกันเข้าไปค่ะ คุณขวัญเนี่ยปากหวานจริง ๆ” คุณป้าสายบัวยิ้มเอ็นดู ก่อนจะลุกออกไปอย่างเงียบ ๆ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น เมื่อของขวัญนั่งลงข้าง ๆ ผู้เป็นป้า “แล้วพี่เขมเป็นยังไงบ้างคะคุณป้า” ของขวัญถามถึงลูกพี่ลูกน้องสาวคนสนิท เขมจิรา ที่ตอนนี้ต้องไปพักรักษาตัวและจัดการงานอยู่ที่อังกฤษ คุณหญิงภรณีพอพูดถึงลูกสาวคนเล็กอย่าง เขมจิรา ก็อดน้ำตาคลอไม่ได้ “คุณลุงของหลานเขาจัดคนคอยดูแลตลอดเวลา แล้วก็ให้อยู่ที่เซฟเฮาส์ที่คุณลุงเขาเคยซื้อไว้นั่นแหละ ก่อนป้าจะกลับมาอาการก็ดีขึ้นนะ แต่รายนั้นโหมงานหนักมาก ตอนนี้ป้ากับลุงก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี ก็ได้แต่ดูอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ” “พี่เขมเก่งจะตายค่ะ ยังไงก็จัดการได้แน่ คุณป้าไม่ต้องกังวลไปนะคะ” ของขวัญกอดปลอบคนเป็นป้า “พี่เขมเขารู้ว่าตัวเองไม่ได้ตัวคนเดียว พี่เขายังมีคุณลุงคุณป้าและพี่ชายที่พร้อมจะช่วยเหลือพี่เขาอยู่ตลอด ขวัญคิดว่าพี่เขมรู้เรื่องนี้ดีค่ะ อย่ากังวลมากไปเลยนะคะ” “ถ้าพี่เขาว่านอนสอนง่ายเหมือนหนูก็คงดี แต่รายนั้นดื้อมาก ป้าก็เหนื่อยใจ” คุณหญิงภรณีตัดพ้อ คุณหญิงภรณีเปลี่ยนเรื่องด้วยสีหน้าจริงจังมากขึ้น “แต่ที่ป้ากังวลไม่แพ้กันก็คือเรื่องของหลาน เป็นไงมาไงทางนั้นถึงได้หมั้นหลานให้กับอีกคน แทนที่จะเป็นอีกคนที่เราคิดไว้แล้ว” ของขวัญก้มหน้า ส่ายหน้า “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เห็นว่าธีรัชเป็นคนขอร้องเรื่องการหมั้นหมายครั้งนี้” คำตอบของของขวัญทำเอาคนเป็นป้าโมโห “แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน! ถ้าวางตัวให้ขวัญคู่คุณเปรมจริง แค่การขอร้องของธีรัชจะส่งผลอะไรได้ เท่าที่ป้าดูเหมือนทางนั้นจะวางตัวพี่สาวต่างแม่ของหลานมากกว่า เห็นช่วงนี้ควงกันออกงาน! นี่ตระกูลฝั่งพ่อของหลานคิดจะประกาศสงครามกับเราใช่ไหม ถึงได้กล้าลองดีขนาดนี้” “เราจะขัดค้านอะไรได้ละคะ” ของขวัญตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย “ยังไงบุญคุณเขาก็ท่วมหัว ถ้าทางนั้นอยากให้แต่งกับคนไหน เราจะขัดได้ยังไง และที่สำคัญก็ต้องดูคนที่แต่งด้วย ขวัญกับคุณเปรมเข้ากันไม่ได้เลยสักนิด ไม่แต่งกับเขาก็ดีแล้วค่ะ” คุณหญิงภรณีมองหน้าหลานสาวอย่างรู้ทัน แม้ปากหลานจะบอกไม่เข้ากันแต่คนเป็นป้าย่อมรู้ดีว่าหลานชอบใคร “ทางนั้นคงไม่ได้กดขี่ข่มเหงหลานใช่ไหม คุณหญิงวรรณาก็นะ คิดได้ยังไงไปขอหมั้นหมายหลานกับทางฝั่งพ่อ นี่ไม่เห็นหัวป้าแท้ ๆ ทางฝั่งแม่คนนี้แล้วใช่ไหม ถึงได้ข้ามหน้าข้ามตากันขนาดนี้” “ก็ช่วงนั้นคุณป้าอยู่ต่างประเทศนี่คะ” ของขวัญรีบตอบ คุณหญิงภรณีเชิดหน้าขึ้น “แต่ก็ควรบอกกันหน่อย ถ้าโทรมาแจ้งทำไมป้าจะไม่รีบบินกลับมา เรื่องสำคัญของหลานสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวของป้าทั้งคน ใจคอทำด้วยอะไร! ป้าไม่ชอบตระกูลนั้นเอาซะเลย ดูจากที่ทำกับยัยเขมไว้หนักขนาดนั้น เป็นไปได้ป้าไม่อยากให้ขวัญเข้าใกล้คนในตระกูลนั้นเลยสักคน ตระกูลนั้นน่ากลัวเกินกว่ากระต่ายน้อยน่ารักแบบหลานจะรับไหว” ของขวัญยิ้ม “คุณป้าอย่ากังวลไปเลยค่ะ คุณป้าลืมแล้วเหรอคะว่าขวัญโตมากับตระกูลนั้นนะคะ ทำไมเรื่องน้อยใหญ่ในตระกูลนั้นขวัญจะไม่รู้” คุณหญิงภรณีจับไหล่ของขวัญแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจัง “ก็ป้าเป็นห่วง! ขวัญอย่าดูถูกตัวเองตามคำพูดของคนพวกนั้นเด็ดขาดเลยนะ ต่อให้ตระกูลฝั่งพ่อไม่ใยดี นามสกุลฝั่งแม่ก็รอให้ขวัญกลับมาใช้ได้ตลอด ถ้าไม่ติดตรงที่เดี๋ยวขวัญก็แต่งงานเปลี่ยนนามสกุลไปใช้ตามสามี ป่านนี้ป้าเชียร์ให้เปลี่ยนมาเป็น สุคนธเวียง นานแล้ว ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ที่ป้าให้ขวัญเข้ามา บริหารกิจการของตระกูล ต่อ ขวัญก็เห็นแล้วใช่ไหมว่าตระกูลเราไม่ได้มีแค่ชื่ออย่างที่คนเขาลือเขาเล่ากัน” “ขวัญจับเม็ดเงินมหาศาลมากแค่ไหนในแต่ละเดือน ขวัญก็เห็นว่าตระกูลเราไม่มีวันน้อยหน้าใครที่ไหน” คุณหญิงภรณีใช้มือประคองแก้มหลานสาวไว้ “เพราะฉะนั้นอย่าไปถือสาคนที่จะมาดูถูกขวัญ คนพวกนั้นแค่แยกเพชรแท้ไม่ออก อย่าอ่อนไหวกับคำพูดของใคร จำได้ใช่ไหมที่ป้าคอยบอกหลานตลอดว่า หลานมีที่ยืนของตัวเองเสมอ” ของขวัญเงยหน้ามองป้าด้วยความตื้นตันใจ นานแล้วที่เธอไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองมีค่ามากขนาดนี้ นานแล้วที่เธอไม่ได้รู้สึกว่าเธอมีเกราะป้องกันที่แท้จริง ไม่ใช่แค่เกราะของความอดทน แต่เป็นเกราะที่ทำจากความร่ำรวยและอำนาจเก่าแก่ของตระกูล สุคนธเวียง ในขณะที่คนพวกนั้นกำลังใช้ความเข้าใจผิดเรื่องสถานะของเธอมาเป็นอาวุธ ของขวัญรู้ดีว่า เธอมีไพ่ตายซ่อนอยู่ในมือ ไพ่ที่พร้อมจะทำลายเกมของตระกูลวิรงคพิทักษ์ได้ทั้งตระกูล หากเธอต้องการจะลงมือ ทันใดนั้น บรรยากาศในห้องทำงานก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง คุณหญิงภรณี สลับบทบาทจากผู้เป็นป้ามาเป็นประธานบริษัทที่กำลังสอบถามผลประกอบการลับ “เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องน้ำเน่าของพวกนั้น แล้วเข้าสู่เรื่องจริงจังเสียที” คุณหญิงภรณีพูดด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “สัปดาห์ที่ผ่านมา ธุรกิจในส่วนของ การลงทุนที่ดิน เป็นอย่างไรบ้าง ที่ดินโซนถนนห้วยแก้วมีการเคลื่อนไหวไหม” ของขวัญ เองก็ปรับสีหน้าทันควัน ดวงตาที่เคยเศร้าสร้อยกลับมาคมกริบและเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด เธอหยิบแฟ้มหนังสีดำที่ถือติดตัวมาขึ้นวางบนโต๊ะ “เรียบร้อยค่ะคุณป้า การเพิ่มค่าเช่าอาคารพาณิชย์ในย่านนิมมานไปเป็นไปตามแผนแล้วค่ะ มีผู้เช่าเก่าที่แสดงความไม่พอใจเพียงรายเดียวในโซนของห้างสรรพสินค้าเก่า ขวัญได้สั่งให้คนของเราดำเนินการเจรจา ขั้นสุดท้ายแล้วค่ะ คาดว่าจะสามารถเข้าปรับปรุงพื้นที่ได้ภายในวันที่ 5” “ดี” คุณหญิงภรณีพยักหน้า “เรื่องธุรกิจปล่อยเช่า ป้าเชื่อมือหลานเสมอ แล้วในส่วนของ การเงินแบบไม่เป็นทางการ ล่ะ” (ธุรกิจปล่อยเงินกู้นอกระบบ) “หนี้ของนักการเมืองคนนั้นยังไม่ได้รับการชำระทั้งหมดค่ะ” ของขวัญรายงานด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ไร้ความรู้สึก “เขาจ่ายมาแล้ว 30% แต่ผิดนัดชำระงวดหลัก ขวัญได้ส่งคนของเรา (คนในชุดสูทดำ) ไปแจ้ง คำเตือนสุดท้าย แล้วค่ะ แจ้งว่าถ้าไม่ชำระก่อนรอบบัญชีวันที่ 20 ที่จะถึงนี้ ทรัพย์สินที่ใช้ค้ำประกัน พวกรถโบราณของสะสม ถือเป็นของตระกูลเราทันที ขวัญไม่อนุญาตให้มีการผ่อนผันอีกค่ะ” คุณหญิงภรณีคลี่ยิ้มอย่างพอใจ “นี่แหละ หลานรักของป้า เด็ดขาดดี” เธอจิบชาแล้วถามถึงธุรกิจที่มืดมิดที่สุด “แล้ว ‘The Velvet Cage’ ล่ะ (บาร์ลับสำหรับลูกค้า VIP และการฟอกเงิน) ยังเงียบอยู่ใช่ไหม” ของขวัญเงียบไปเล็กน้อย “ขวัญเน้นย้ำให้ลดจำนวนลูกค้าวัยรุ่นและพวกไฮโซที่ชอบโชว์ตัวแล้วค่ะ รายได้จากห้อง VIP ยังคงเติบโต 15% ขวัญได้เพิ่มมาตรการการคัดกรองลูกค้าใหม่ที่เข้ามาโดยอ้างอิงจากเครือข่ายของคุณลุง แต่ว่าก็ต้องยอมรับนะคะว่ารายได้เมื่อปีที่แล้วช่วงที่เราหลอกพี่เขมมาเป็นผู้จัดการร้านดีกว่าทุก ๆ ปี แล้วก็...น่าเสียดายที่เรายังไม่มีโอกาสได้บอกพี่เขาเรื่องนี้เลย พี่เขาอยากรู้มากแท้ ๆ ว่าใครคือเจ้าของร้านใจดีคนนั้น” คุณหญิงภรณีพอใจอย่างยิ่ง เธอเอื้อมมือมาลูบผมของขวัญอย่างภาคภูมิใจ “ปล่อยไปเถอะ ป้าเองก็ไม่ได้อยากให้ยัยเขมมารับรู้ ยังไงก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไร แต่เห็นไหม ขวัญ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หลานไม่ได้แค่ทำขนม แต่หลานเรียนรู้ที่จะ สวมหน้ากาก และ จัดการอำนาจ ได้ดีกว่าพวกที่นั่งอยู่ในคฤหาสน์นั่นเสียอีก” “ในขณะที่คนพวกนั้นกำลังดูถูกหลานว่าเป็นแค่ ‘เด็กก้นครัว’ แต่พวกเขาลืมไปว่า เด็กก้นครัว คนนี้ คือคนที่กุมเส้นทางการเงินในเชียงใหม่ไว้ได้หลายสาย” คุณหญิงภรณีจับไหล่หลานสาวแน่น ดวงตาของทั้งคู่เปล่งประกายความเยือกเย็นและความเด็ดขาด “ขวัญต้องจำไว้ หลานมีไพ่ตายซ่อนอยู่ในมือ ไพ่ที่พร้อมจะทำลายเกมของตระกูลวิรงคพิทักษ์ได้ทั้งตระกูล หากหลานต้องการจะลงมือ ป้าอยู่ตรงนี้ข้างหลานเสมอ” ของขวัญเงยหน้ามองป้าด้วยความตื้นตันใจและความมุ่งมั่น เธอรู้ดี ภาพลักษณ์ของเธอคือเบเกอรี่น่ารักหวาน ๆ ในตอนกลางวัน แต่ยามค่ำคืนที่เธอกลับเข้าสู่มุมมืด เธอก็คือผู้ควบคุมอำนาจที่น่ากลัวอย่างไม่คาดฝัน