“คุณจะทานข้าวด้วยกันเลยไหมคะ” ณิชชาถามขณะที่พนักงานที่ดูแลโต๊ะนำแก้วน้ำมาเพิ่มให้
“กำลังหิวพอดีเลย วันนี้ผมยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า”
“งั้นดูกับข้าวสั่งเพิ่มก็ได้นะคะ” เนื่องจากตอนแรกมากันแค่สามแม่ลูก ณิชชาจึงไม่ได้เน้นอาหารหนักมากมีกับข้าวที่เด็กๆ ชอบแค่สามอย่างบนโต๊ะ
อังกูรรับเมนูจากพนักงานที่ส่งมาให้รวดเร็วทันใจ เขาเปิดดูแค่หน้าสองหน้าก่อนจะปิดมันลง และสั่งอาหารที่ดูแล้วว่าบนโต๊ะไม่มี
“ปลาอินทรีทอดน้ำปลาจานใหญ่หนึ่งที่กับกุ้งเผาไซส์จัมโบ้เอามาหนึ่งกิโลก่อนครับ”
เมื่ออาหารที่อังกูรสั่งเพิ่มมาถึง เขาเป็นคนแกะกุ้งเองในตอนแรกณิชชาจะแกะให้เด็กๆ แต่น้องวินรีบห้าม
“พ่อแกะกุ้งเก่งครับแม่ แปบเดียวเสร็จ”
กุ้งไซส์จัมโบ้หนึ่งกิโลมีสี่ตัวพอดี อังกูรแกะแล้วใส่จานให้คนละตัวซึ่งก็ดูว่าพอดีกับจำนวนคน
“ขอบคุณค่ะ” ณิชชาพึมพำขอบคุณหลังจากที่เขาวางกุ้งให้ในจานของเธอ ซึ่งเมื่อเธอจะตัดใส่ปากล
