ณิชชาสำรวจกับข้าวที่กัลยาบอกว่าเตรียมไว้ให้แล้ว มีหลายอย่างที่เด็กๆ ชอบแต่เธอไม่แน่ใจว่าลูกๆ จะยังอยากรับประทานอยู่ไหมเพราะว่ามันค่ำมากแล้ว
“เด็กๆ คะ ป้ากัลทำไข่ตุ๋นกับไก่ทอดไว้ จะกินข้าวกันอีกไหมลูก”
“กินค่า”
“กินครับ”
คู่แฝดรับคำอย่างพร้อมเพรียง ณิชชาจึงเริ่มจัดโต๊ะกินข้าวแบบง่ายๆ ให้ที่ห้องนั่งเล่น ระหว่างนั้นวินก็พูดขึ้นว่าจะไปชวนพ่อลงมากินข้าว แล้วก็วิ่งขึ้นชั้นบนไปทันทีโดยที่มีหวานหวานตามไปด้วย
ครู่เดียวเด็กทั้งสองก็ลงบันไดมาพร้อมกับอังกูรที่ดูท่าทางว่ายังไม่ได้อาบน้ำ
“คุณจะทานข้าวไหมคะ พี่กัลทำต้มยำปลาไว้ค่ะกับผัดเต้าหู้ทรงเครื่อง” ณิชชาคิดว่ากัลยาน่าจะทำไว้เผื่ออังกูร เพราะหลายวันที่อยู่ด้วยกันเธอไม่เห็นกัลยาทำเมนูแนวนี้ให้พวกเธอเลย
อังกูรพยักหน้า “ของโปรดผมเอง ณิชล่ะหิวไหมกินเลยนะเดี๋ยวผมตักข้าวให้”
ชายหนุ่มหยิบจานของเด็กสองคนมาตักข้าวให้ก่อน จากนั้นจึงเป็นของณิชชาและ
