"คบกับพี่นะขมิ้น" คำพูดและสายตาของพี่สิงค์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของฉันเหมือนเทปที่เปิดซ้ำไปซ้ำมา
"..." ฉันเงียบไปนาน ความรู้สึกในใจมันตีกันยุ่งเหยิงไปหมด ใจหนึ่งมันก็ฟูฟ่องเพราะสัมผัสที่เขาเพิ่งมอบให้ แต่อีกใจมันกลับรู้สึกหวิวๆ เหมือนมีบางอย่างขาดหายไป
"คือ.... ขมิ้น..." ฉันอึกอัก ไม่ใช่ว่าไม่อยากคบ แต่มันมีความสับสนบางอย่างที่อธิบายไม่ได้
"..โอเค พี่จะไม่เร่ง" พี่สิงค์พูดเสียงนุ่ม สายตาเขาดูผิดหวังเล็กน้อยแต่ก็ยังมีความอ่อนโยน "แต่จำไว้นะ... ตอนนี้ขมิ้นเป็นของพี่แล้ว" เขาพูดจบก็กดจูบลงบนแก้มฉันหนักๆ หนึ่งที แล้วดึงหัวฉันให้ลงไปนอนซบกับแผงอกกว้างของเขา
ฉันหลับตาลงท่ามกลางเสียงหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ในหัวก็คิดวนเวียนอยู่ตลอดว่า... ฉันควรจะเลือกใครสักคนให้จบๆ ไปเสียที เพื่อไม่ให้เรื่องราวมันบานปลายไปมากกว่านี้
เช้าวันใหม่... ที่มาพร้อมรอยประทับ
ฉันตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นหอมๆ
