แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน ฉันขยับตัวตื่นขึ้นมาเพราะได้กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารลอยมาเตะจมูก พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของพี่พายุที่ยังนอนหลับปุ๋ยสลบไศลไม่ได้สติ สงสัยเมื่อคืนจะเหนื่อยกับการแบกฉันน่าดู ฉันค่อยๆ แกะมือเขาออกแล้วลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน
ในใจก็แอบแปลกใจ... ใครเช็ดหน้าให้ฉันกันนะ? สะอาดกริบหยั่งกับไม่เคยแต่งหน้ามาก่อน ทั้งที่เมื่อคืนโบกไปหนาเตอะ พอจัดการตัวเองเสร็จฉันก็เดินย่องออกมาด้านนอก ปล่อยให้คนขี้เซานอนต่อไป
"ทำอะไรอยู่คะพี่สิงค์?" ฉันเดินเข้าไปชะโงกหน้าดูของในหม้อที่ตั้งอยู่บนเตา
"ตื่นแล้วหรอครับ... พี่ทำแกงจืดไว้ให้ จะได้คล่องคอ"
จุ๊บ! พี่สิงค์ก้มลงจุ๊บกลางกระหม่อมฉันเบาๆ อย่างอ่อนโยน ก่อนจะเดินไปหยิบแครอทในตู้เย็นมาหั่นเพิ่ม ฉันเลยอาสาช่วยเขาคนหม้อแกงรอ
ฟอดดดดด!
จู่ๆ พี่สิงค์ก็สวมกอดฉันจากทางด้านหลังแล้วซุกไซ้จมูกโด่งเข้าที่ซอกคอฉันอย่างแรงจ
