พอซื้อของเสร็จ เราก็มุ่งหน้ามาที่อู่ของพี่สิงค์ทันทีค่ะ วินาทีที่รถเลี้ยวเข้าจอด ความทรงจำเก่าๆ ในวันที่เขาสองคนเคยตีกันแทบตายที่นี่ก็ผุดขึ้นมา มันทำให้ฉันมั่นใจในความรักที่พวกเขามีให้ฉันนะ... แต่กลับไม่มั่นใจในตัวเองเอาซะเลย ยิ่งคิดถึงเรื่องพ่อแม่พี่สิงค์ที่ยังไม่ได้เจอ ฉันก็ยิ่งหวั่นใจบอกไม่ถูก
"ขมิ้น!!!"
"ห๊ะ!!... คะ? ทำไมต้องตะโกนเรียกดังขนาดนั้นเล่า!" ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อคนข้างๆ สองคนประสานเสียงเรียกชื่อฉันลั่นรถ
"ก็พวกพี่เรียกหลายรอบแล้ว ขมิ้นใจลอยไปไหนเนี่ย เป็นอะไรรึเปล่า?" พี่สิงค์ถามด้วยสายตาเป็นห่วง
"เปล่าค่ะ... ไปกันดีกว่า" ฉันฉีกยิ้มกว้างกลบเกลื่อนความกังวล ก่อนจะคว้าถุงน้ำอัดลมมาช่วยถือเดินเข้าอู่ไป
บรรยากาศในอู่เริ่มวุ่นวายเมื่อสองหนุ่มเริ่มสวมวิญญาณพ่อครัว
"หั่นแบบไหนวะไอ้สิงค์?" พี่พายุถามพลางถือมีดเก้ๆ กังๆ
"ตัดโคนออกแล้วฉีกๆ เอาดิ เสร็จแล้วเอาไปล้างด้วยนะมึง" พี่ส
