"ว่าไงคะ... ป๊าหายไปไหนมา บอกมี๊มาเดี๋ยวนี้!" ฉันกอดอกจ้องพี่พายุเขม็ง
"คือ...วะ...ว่า..." พี่พายุอึกอัก เหงื่อผุดตามไรผม
"โอ๊ะ! จะ..เจ็บ!" จู่ๆ ความรู้สึกปวดจี๊ดก็แล่นพล่านที่ท้องจนฉันต้องกุมไว้แน่น
"มี๊!!! เป็นไรมี๊!" พี่พายุถลันเข้ามาประคองอย่างลนลาน
"โอ๊ยยย ปวดท้อง! อื้อออ..." ฉันปวดจนตัวงอ แล้วจู่ๆ ก็มีน้ำใสๆ ไหลทะลักออกมาตามขาจนเปียกโชกไปหมด
"มี๊!! ฉี่ทำไมไม่บอกปี๊ล่ะคะ!" พี่พายุถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วทำหน้างงใส่ฉัน... "โอ๊ยยย ฉันอยากเอาค้อนทุบหัวเขาจริงๆ!"
"มะ..ไม่ใช่ฉี่! จะคลอดลูก! โอ๊ยยยย!!" ฉันตะโกนสุดเสียงเมื่อแรงบีบที่ท้องหนักขึ้นกว่าเดิม
"ห๊ะ!!!! ละ...แล้วทำไงๆๆ โทรหาสิงค์! ใช่ๆ!" พี่พายุลนลานยิ่งกว่าเดิม เขารีบอุ้มฉันขึ้นรถซิ่งไปโรงพยาบาลอย่างไว "หลบดิ๊!!! เมียกูจะคลอดลูกเว้ยยยย!" เขาเปิดกระจกแหกปากตะโกนลั่นถนนจนรถคันอื่นต้องยอมหลบทางให้พ่อลูกอ่อนสายโหดคนนี้!
พอถึงโรงพย
