หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป...
ณ สนามบิน
"สวัสดีครับแด๊ด มัม เดินทางเป็นยังไงบ้างครับ" คริสเตียนส่งเสียงเรียกพ่อแม่ของตัวเอง พร้อมกับช่วยเข็นกระเป๋าเดินทาง ด้วยสีหน้าของคนที่ดีใจสุด ๆ
"การเดินทางเรียบร้อยดีจ้ะ" กานดาโอบกอดลูกชายของเธอที่มารอรับด้วยความคิดถึง นานเท่าไรแล้วนะที่เธอไม่ได้กอดลูกชายสุดที่รักแบบนี้
"มัมเราน่ะเหรอ ไม่หลับไม่นอนเลย ตื่นเต้นว่าจะได้เจอว่าที่ลูกสะใภ้ ชวนแด๊ดคุยตลอดการเดินทางเลย" อเล็กซ์ยิ้มให้กับภาพตรงหน้า พร้อมเอ่ยแซวภรรยาอย่างเอ็นดู ที่คอยถามเขาตลอดว่าอีกนานมั้ยกว่าเครื่องจะลงจอด อีกนานมั้ยกว่าจะได้เจอว่าที่ลูกสะใภ้
เดิมทีกานดาก็อยากให้คริสเตียนเป็นฝั่งเป็นฝาอยู่แล้ว ทว่าลูกชายตัวดีกลับไม่มีท่าทีที่จะชายตามองผู้หญิงคนไหนเลย จนเธอเริ่มถอดใจว่าชาตินี้คงไม่ได้อุ้มหลานเสียแล้ว แต่ทว่า... ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด ต้องขอบคุณหญิงสาวคนนั้นเสียด้วยซ้ำ ที่สามารถทำลายกำแพ
