ตอนที่ 2 ข่าวดี

"ขอบคุณนะคะ พี่นิด ที่ช่วยเอย" หญิงสาวยกมือไหว้รุ่นพี่สาวอีกครั้งหนึ่ง "ไม่เป็นไร เอยก็เหมือนน้องสาวของพี่ ไม่ช่วยน้องแล้วจะให้ไปช่วยใคร จริงมั้ย" นิตยาพูดขึ้นยิ้ม ๆ "ขอบคุณค่ะ เอ่อ... ไหน ๆ ก็ช่วยแล้ว งั้นช่วยอีกเรื่องได้มั้ยคะ พอดีเอยอยากจะเช่าคอนโดแถว ๆ นี้ ในระหว่างรองานน่ะค่ะ ไม่รู้ว่าพี่นิดพอจะมีที่แนะนำบ้างมั้ยคะ" เอิงเอยพูดขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับยิ้มประจบไปด้วย "เรานี่จริง ๆ เลยนะ ทั้งไม่บอกที่บ้านว่ากลับมาที่ไทยแล้ว แถมยังจะเช่าคอนโดอยู่คนเดียวอีก รู้บ้างมั้ยว่ามันอันตรายแค่ไหน" "ก็รู้ไงคะ เอยถึงถามพี่นิดว่ามีที่ไหนที่ปลอดภัยและราคาไม่แพงบ้าง แหะ ๆ ส่วนเรื่องการอยู่คนเดียว พี่นิดไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เอยชินแล้วค่ะ ตอนอยู่ที่อังกฤษ เอยก็อยู่คนเดียวมาตั้งหกปีเลยนะคะ" เอิงเอยยิ้มหน้าทะเล้นให้สาวรุ่นพี่ ก่อนจะพูดในตอนท้ายด้วยสีหน้าจริงจัง "เอาจริงใช่มั้ยเนี่ย" นิตยาถามอีกครั้ง เพื่อความแน่ใจ "จริงค่ะ เอยขอเวลาแค่สามเดือนเท่านั้น เอยอยากพิสูจน์ตัวเองให้พ่อกับแม่เห็นว่า เอยก็สามารถดูแลตัวเองได้ โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น หรือต้องแต่งงานกับใคร แต่ถ้าภายในสามเดือนนี้ เอยยังจัดการชีวิตตัวเองได้ไม่ดีพอ เอยคงต้องกลับไปแต่งงานกับคนที่แม่เลือกให้ค่ะ" เอิงเอยตอบกลับไปด้วยสีหน้าจริงจัง สามเดือนนี้เธอจะต้องประสบความสำเร็จในเรื่องงานให้ได้ "ก็ได้ ๆ เดี๋ยวพี่พาไปดูคอนโดแถว ๆ นี้ก็แล้วกัน เพราะอยู่ใกล้ ๆ โรงแรมเรานี่เอง แต่อย่าลืมนะ ว่าถ้ามีอะไรก็ต้องรีบบอกพี่นะ" นิตยาที่เห็นท่าทางจริงจังนั้น ก็ได้แต่พยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสองก็ลงมาข้างล่าง และนิตยาก็มาบอกเพื่อนร่วมงานว่าขอไปธุระก่อน แล้วพาหญิงสาวไปดูคอนโดที่อยู่ถัดจากโรงแรมไปเพียงสองซอยเท่านั้น โชคดีที่คอนโดมีห้องว่างพอดี นิตยาจึงกลับมาทำงานคนเดียว ปล่อยให้หญิงสาวรุ่นน้องได้พักผ่อนไปก่อน ห้องทำงานของรองประธาน... ก๊อก ก๊อก~ "เชิญครับ" คริสเตียนตอบกลับไปโดยไม่เงยหน้าจากงาน เมื่อมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น "อ้าว~ ว่าไงครับคุณเอกชัย มีอะไรด่วนมั้ยครับ ถึงได้มาหาผมแบบนี้" คริสเตียนถามขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาเป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลของโรงแรม "ขออนุญาตครับท่านรองประธาน พอดีว่ามีคนมาสมัครงานในตำแหน่งรีเซฟชันแทนคนที่ลาคลอดครับ ผมเลยเอาเอกสารการสมัครงานมาให้ดูครับ" เอกชัยพูดขึ้น พร้อมกับวางแฟ้มงานลงที่โต๊ะตัวใหญ่ และยืนรออย่างสงบเสงี่ยม "ครับ วางไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมดูอีกที ความจริงแค่เรื่องรับพนักงานตำแหน่งทั่วไป คุณเอกชัยจัดการไปเลยก็ได้นะครับ ถ้าคิดว่าเหมาะสมก็รับไว้เลยครับ" คริสเตียนบอกออกไป พร้อมกับหยิบแฟ้มเอาไว้ไปไว้ที่มุมโต๊ะอย่างไม่สนใจ "ครับ คนนี้ผมว่าคุณสมบัติผ่านทุกอย่างครับ จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของอังกฤษ ด้วยเกียรตินิยมเหรียญทอง พูดได้สี่ภาษาครับ และที่นำมาให้ตรวจเพราะคุณแดเนียล เคยขอตรวจเอกสารการสมัครงานของทุกคน ที่อ้างว่าจบจากเมืองนอกมาครับ" เอกชัยตอบกลับมาอย่างละเอียด "ฮ่า ๆ พี่แดนนี่แค้นฝังหุ่นกับคนจบจากเมืองนอกจริง ๆ เลยนะ เอาเถอะ ถ้าคุณคิดว่าเหมาะสมก็รับไว้ แล้วผมจะตรวจสอบอีกทีก็แล้วกัน ถ้าไม่มีอะไรแล้ว คุณไปทำงานต่อได้เลย" คริสเตียนหัวเราะขึ้นมา เมื่อพูดถึงพี่ชายอีกคนที่เคยมีประเด็นเกี่ยวกับวุฒิการศึกษาปลอม "ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ จะได้โทรไปบอกเธอให้มาเริ่มงานได้เลย" เอกชัยก้มหัวให้แล้วเดินออกไป "อืม" คริสเตียนพูดแล้วมองไปที่แฟ้มเอกสารการสมัครงานอย่างไม่คิดที่จะเปิดอ่าน โดยไม่รู้เลยว่าในอนาคตอันใกล้นี้ เขาจะต้องให้ความสนใจแฟ้มนี้เป็นอย่างมาก สวัสดีครับ ผมชื่อคริสเตียน กิ๊บสัน หรือเรียกสั้น ๆ ว่าคริสก็ได้ครับ ผมเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณแดเนียลหรือว่าพี่แดน และเป็นเพื่อนกับคุณไมเคิลหรือไอ้คุณไมค์นั่นแหละครับ ซึ่งทุกคนเคยอาจจะรู้จักผมมาบ้างแล้ว ตอนนี้ผมเจองานหนักครับ หนักมาก ทั้งนี้ก็เพราะสองพี่น้องนั่นไม่ยอมทำงานอะไรเลย คนพี่ก็แพ้ท้องแทนเมีย ส่วนคนน้องก็แพ้ท้องแทนเมียจนทำงานไม่ได้อีกนั่นแหละ โรคแพ้ท้องแทนเมียนี่ ผมว่าน่าจะเป็นโรคประจำตระกูลกิ๊บสันนะครับ เพราะเป็นกันทุกคนเลย ยกเว้นผมนะครับ เพราะผมจะไม่มีเมีย ฮ่า ๆ และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผมต้องมาทำงานในตำแหน่งรองประธานโรงแรม GG Hotel แต่ใช่ว่าผมจะไม่อยากทำงานนะครับ เพราะผมเองก็ถือหุ้นของโรงแรมนี้อยู่เหมือนกัน และห้องทำงานของผมก็คือห้องควบคุมระบบคอมพิวเตอร์ของโรงแรมที่อยู่ชั้นหนึ่งนี่แหละ ห้องประธงประธานอะไรนั่น ผมไม่เข้าไปใช้หรอก มันดูเป็นทางการเกินไป ผมรับไว้แค่เพนต์เฮาส์หนึ่งห้องที่พี่แดนเสนอให้ ก็เพื่อความสะดวกในการทำงานเท่านั้นเอง เผื่อดึก ๆ ระบบของโรงแรมมีปัญหา ผมจะได้ไม่ต้องเสียเวลาขับรถมาดู แต่คงจะไม่มีปัญหาอะไรหรอก เพราะผมวางระบบไว้อย่างดีแล้ว คงมีแค่สองคนเท่านั้นแหละที่สามารถทำระบบของผมพังได้ หนึ่งคือแฮกเกอร์ที่เก่งมาก ๆ และสองคนที่ไม่มีความรู้ด้านนี้แล้วมาทำอะไรมั่วซั่ว (เอิงเอย) หญิงสาวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็นอนเล่นเพื่อพักผ่อน จากนั้นก็เลื่อนดูเฟซบุ๊กไปด้วย เธอโพสต์เหมือนตัวเองกำลังไปเที่ยวในที่ต่าง ๆ เหมือนว่าตอนนี้เธอยังคงอยู่ที่อังกฤษ ทั้งนี้ก็เพราะรู้ว่าแม่ของเธอแอบมาส่องอยู่เสมอ กริ๊ง กริ๊ง~ "เบอร์ใครน่ะ" เอิงเอยขมวดคิ้ว เมื่อเห็นเบอร์ที่ไม่รู้จักโทรมา แต่ก็ยอมกดรับสาย "สวัสดีค่ะ" หญิงสาวพูดเพียงเท่านั้น แล้วรอฟังว่าใครโทรมา "สวัสดีครับ นี่ใช่เบอร์ของคุณเอิงเอย เปรมธาดา มั้ยครับ" เป็นเสียงผู้ชายที่ทักทายออกมา ยิ่งทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะเบอร์นี้เป็นเบอร์ที่พึ่งเปิดใช้วันนี้เองนะ แต่สุดท้ายก็ตอบคำถามกลับไปอย่างอดไม่ได้ "ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ" "ผมเอกชัย หัวหน้าฝ่ายบุคคลจากโรงแรม GG Hotel นะครับ" เอกชัยแนะนำตัวออกไป "คุณเอกชัยนี่เอง ว่าแต่ที่โทรมา มีข่าวดีให้เอย ใช่มั้ยคะคุณเอกชัย" หญิงสาวรีบพูดตอบกลับไปอย่างดีใจ "ครับ เป็นข่าวดีครับ คือหลังจากที่ทางโรงแรมตรวจเอกสารการสมัครของคุณเอิงเอยแล้ว มีความยินดีที่จะรับคุณเอิงเอยให้มาทำงานในตำแหน่งรีเซฟชันครับ โดยมีระยะการทดลองงานสามเดือนครับ ส่วนเงินเดือนก็ให้ตามที่คุณเอิงเอยขอมาครับ ไม่ทราบว่าคุณเอิงเอยพร้อมจะเริ่มงานวันไหนครับ" เอกชัยพูดออกมาอย่างละเอียด "จริงเหรอคะ เป็นข่าวดีจริง ๆ ด้วย เอยพร้อมเริ่มทำงานเลยค่ะ งั้นพรุ่งนี้เอยไปทำงานเลยได้มั้ยคะ" หญิงสาวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงดีใจอย่างปกปิดไม่อยู่ จนเอกชัยหัวเราะออกมา ก่อนที่เขาจะตอบกลับมาว่า... "ฮ่า ๆ คงตื่นเต้นน่าดูนะครับ โอเคครับ พรุ่งนี้มาเริ่มงานได้เลยนะครับ วันนี้ก็พักผ่อนไปก่อนก็แล้วกัน เห็นคุณนิดบอกว่าพึ่งเดินทางมาถึงประเทศไทย" เอกชัยพูดจบก็วางสายไป "กรี๊ดดดดด กรี๊ดดดด อุ๊ย~" ทันทีที่เอิงเอยวางสายก็กรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ ก่อนที่จะรีบเอามือปิดปากตัวเองไว้ เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่าห้องนี้คงจะไม่เก็บเสียง เดี๋ยวห้องข้าง ๆ จะแตกตื่นเอาได้ "คิกคิก~ ทำไมเราโชคดีอย่างนี้นะ มาถึงวันแรกก็ได้งานที่โรงแรมสุดหรูแล้ว แถมยังมีที่พักที่ไม่ไกลจากที่ทำงานด้วย พี่นิดนี่สุดยอดจริง ๆ เดี๋ยวต้องรื้อหาของไปเซ่นไหว้สักหน่อยแล้ว แล้วเสื้อผ้าชุดทำงานอีก ต้องรีบไปเตรียมชุดไปทำงานแล้ว" เอิงเอยพูดกับตัวเอง แล้วลงมือรื้อกระเป๋าเดินทางตัวเองทันที เธอหาของฝากที่ตั้งใจเอามาฝากรุ่นพี่อย่างนิตยา และหาชุดในการใส่ไปทำงานพรุ่งนี้ด้วย เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เอิงเอยก็โทรไปแจ้งข่าวดีกับนิตยา "พี่นิดคะ เอยได้ทำงานที่โรงแรม GG Hotel แล้วนะคะ เริ่มงานพรุ่งนี้เลยด้วย" หญิงสาวบอกด้วยน้ำเสียงดีใจ "จริงเหรอ เก่งมาก พี่ดีใจด้วยนะ แบบนี้ต้องฉลอง" นิตยาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดีใจไม่แพ้กัน "ใช่ ๆ ต้องฉลอง ว่าแต่พี่นิดอยากกินอะไรคะ เดี๋ยวเอยเลี้ยงเอง" หญิงสาวตอบกลับไปอย่างใจป้ำ "ไม่เอา ๆ พี่จะเลี้ยงต้อนรับเราเอง เอาเป็นบุฟเฟต์หมูกระทะดีมั้ย พี่จำได้ว่าเราชอบกิน" นิตยาตอบกลับมา เพราะรู้ว่าน้องสาวคนนี้ชอบอาหารประเภทปิ้งย่างนี้มาก และราคาก็ไม่แพงเกินไป แถมกินได้ไม่อั้นอีกต่างหาก "ดีค่ะ งั้นเดี๋ยวเอยไปรอพี่นิดที่หน้าโรงแรมนะคะ" "โอเคจ้า แล้วเจอกัน" จากนั้นทั้งสองก็นัดแนะกันก่อนที่จะวางสายไป โดยเอิงเอยก็อาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปตามนัด