“เราจะไปไหนกันต่อคะพ่อปราบ” หมูน้อยถามระหว่างที่เรากำลังเดินออกจากสวนสนุก วันนี้คือวันหยุดของลูกสาว ผมจึงพาเธอมาเที่ยว ผมมากับลูกแค่สองคนเพราะเบลล์ติดประชุมด่วน นี่ก็บ่ายกว่า ๆ เบลล์คงจะใกล้เลิกงาน
“ไปหาแม่เบลล์ดีไหมลูก” ผมเสนอสถานที่สุดแสนจะพิเศษให้ลูกสาวเพราะการไปเจอหน้าเมียคือสิ่งที่ผมโหยหา เมื่อคืนเรานอนกอดกันสามคนพ่อแม่ลูก มันเป็นคืนที่พิเศษที่สุด ผมนอนหลับสบาย แต่ก่อนจะนอนพลันนึกถึงภาพที่ลูกสาวร้องไห้บนรถ ประโยคที่บอกว่าผมไม่ต้องการให้เธอเกิดมา เรื่องเหล่านั้นวนเวียนในหัวอยู่พักใหญ่ มันคือเรื่องจริงผมจึงเถียงไม่ออก สารภาพบาปให้ลูกสาวได้รับรู้และหวังว่าเธอจะรับฟัง คงเป็นโชคดีของผมที่หมูน้อยเลือกที่จะให้โอกาสผมได้ทำหน้าที่พ่อของเธอ ผมตั้งปฏิญาณกับตัวเองไว้ว่าจะไม่ทำให้คนทั้งสองที่ผมรักเสียใจเด็ดขาด ผมจะเป็นสามีที่ดีของเบลล์และจะเป็นพ่อที่ลูกภูมิใจ
“เราไปกินไอศกรีมก่อนได้ไหมคะ หมูน้อย
