ท่ามกลางแสงไฟจากรถตำรวจที่สาดส่องเข้ามายังหน้ากระท่อมไม้เก่าริมน้ำ บรรยากาศที่เคยตึงเครียดถึงขีดสุดกลับเริ่มคลี่คลายลงเมื่อพยัคฆ์ร้ายอย่างเรืองตัดสินใจละทิ้งทิฐิและอำนาจมืดทั้งหมดที่เขาเคยถือครอง เขาก้าวออกมาจากเงามืดของประตูไม้ด้วยท่าทางที่สงบนิ่งและมั่นคง นัยน์ตาคมกริบจ้องมองตรงไปยังกลุ่มเจ้าหน้าที่ที่เล็งปืนมายังเขาอย่างไม่สะทกสะท้าน มือหนาทั้งสองข้างชูขึ้นเหนือศีรษะเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจต่อหน้ากฎหมายและต่อหน้าดวงใจของเขาอย่างฝ้าย
"ผมยอมมอบตัว... แต่พวกคุณต้องสัญญาว่าจะคุ้มครองผู้หญิงของผมให้ปลอดภัย"
เสียงทุ้มแหบพร่าแต่แฝงไปด้วยพลังอำนาจที่เหนือกว่าอาวุธใดๆ ดังกึกก้องฝ่าเสียงสายลม
เสียง 'คลิก' ของกุญแจมือโลหะที่ล็อกเข้ากับข้อมือแกร่งของเรืองประดุจเสียงแห่งการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ฝ้ายถลาเข้าไปสวมกอดร่างกำยำนั้นไว้แน่น น้ำตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและเป็นห่วงไหลอาบแก้มขณะที่เธอซบหน้าลงกับ
