แสงไฟจากตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ ยังคงระยิบระยับล้อไปกับความมืดมิดของท้องฟ้า ทว่าภายในเพนท์เฮาส์หรูชั้นสูงสุดของ
"ทาวเวอร์" บรรยากาศกลับตึงเครียดจนแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เรืองเพิ่งจะละจากร่างอ้อนแอ้นของฝ้ายหลังจากบทรักปลอบขวัญที่แสนยาวนานจบลง เขาเดินไปรินบรั่นดีใส่แก้วเจียระไนพรางยืนมองทิวทัศน์เบื้องล่างด้วยนัยน์ตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความแค้น
"ตึ๊ง!"
เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือของฝ้ายที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ฝ้ายที่กำลังสะลึมสะลืออยู่ในห้วงนิทราขยับกายลุกขึ้นหยิบมันมาดูด้วยความสงสัย นึกว่าเป็นข้อความจากเพื่อนหรือคนรู้จัก
"ใครส่งอะไรมาดึกๆ คระ..."
ฝ้ายพึมพำพรางกดเปิดดู ทว่าทันทีที่หน้าจอแสดงผล ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความสยดสยอง ร่างกายที่เพิ่งจะได้รับความอบอุ่นกลับสั่นเทาปานลูกนกถูกน้ำแข็งกัดกิน
มันคือไฟล์วิดีโอความยาวเกือบ 5 นาที จ่าหน้าหัวข้อว่า
