พี่จะจ้างลูกน้องมาล้อมบ้านเพิ่มอีกร้อยคน

แสงแดดอ่อนยามสายสาดส่องลงบนลานหน้าบ้านไม้ใต้ถุนสูงของพ่อยอด บรรยากาศควรจะเงียบสงบหลังจากพายุเลือดที่กรุงเทพฯ สงบลงด้วยน้ำมือของเรือง ทว่าเช้านี้กลับมีเสียงหัวเราะใสๆ ของฝ้ายดังกังวานขึ้นมาถึงบนเรือน เรืองที่เพิ่งจะตื่นขึ้นมาจากการพักผ่อนเพียงน้อยนิดหลังจากซิ่งรถกลับจากกรุง ขมวดคิ้วมุ่นพลางยันกายลุกขึ้นจากฟูกหนา นัยน์ตาพยัคฆ์หรี่ลงมองลอดหน้าต่างไม้ไปยังเบื้องล่าง ที่แคร่ไม้ไผ่ใต้ต้นมะม่วงน้ำดอกไม้ ฝ้ายกำลังยืนคุยอยู่กับชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ผิวสีแทนดูสุขภาพดีในชุดม่อฮ่อมทันสมัย ชายคนนั้นกำลังยื่นช่อดอกแคป่าและถุงขนมทองหยิบทองหยอดให้ฝ้ายด้วยท่าทางสนิทสนม แถมยังบังอาจเอื้อมมือไปลูบหัวเมียรักของเขาอย่างถือวิสาสะ! "ขอบใจมากนะจ๊ะพี่ขวัญ... อุตส่าห์เอาขนมมาฝาก พ่อกับแม่ต้องชอบแน่ๆ เลยจ้ะ" ฝ้ายยิ้มหวานหยดจนเห็นลักยิ้ม "ไม่เป็นไรหรอกจ้ะน้องฝ้าย... พี่เห็นเรากลับมาพักผ่อนที่บ้าน พี่ก็ดีใจ พี่นึ