กลิ่นดินที่ชื้นแฉะผสมปนเปไปกับกลิ่นคาวของน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาที่ไหลเชี่ยวกรากสอดประสานกับเสียงคลื่นที่ซัดกระทบตลิ่งอย่างสม่ำเสมอ
บรรยากาศรอบกระท่อมไม้เก่าคร่ำคร่าของชายชราลึกลับยังคงสภาพเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ราวกับกาลเวลาได้หยุดหมุนทิ้งไว้เพียงร่องรอยแห่งความทรงจำที่แสนเจ็บปวด ทว่าความรู้สึกของคนที่กลับมาเยือนในครั้งนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เรืองในสภาพที่ซูบซีดและซูบเซียวอย่างเห็นได้ชัดจากการสูญเสียเลือดมหาศาล เขาตัดสินใจขัดคำสั่งของทีมแพทย์ที่กำชับให้นอนพักฟื้นในห้องไอซียูเพียงเพื่อจะพาฝ้าย... ยอดดวงใจที่บัดนี้จดจำเขาได้เพียงแค่ 'เจ้านายที่น่ากลัว' กลับมายังสถานที่ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการสูญเสียและโหยหา
ฝ้ายยืนนิ่งงันอยู่หน้ากระท่อมไม้ผุพัง ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างประหลาด หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะและสั่นระริกทุกครั้งที่มองเห็นแคร่ไม้ไผ่ที่เธอเคยนอนซมด้วยพ
