ความเงียบงันที่แสนอึดอัดและหนาวเหน็บกลับมาครอบงำเซฟเฮาส์ริมน้ำอีกครั้ง หลังจากที่ 'นนท์' เพื่อนชายแสนดีต้องยอมล่าถอยกลับไปท่ามกลางความตึงเครียด บรรยากาศภายในห้องนอนหรูบัดนี้ไม่ได้เป็นเพียงที่พักกาย แต่กลับกลายเป็นลานประหารทางอารมณ์ที่เชี่ยวกรากยิ่งกว่ากระแสน้ำวนในแม่น้ำเจ้าพระยา เรืองไม่ได้อยู่ในฐานะพยัคฆ์จอมบงการที่คอยคำรามสั่งตายใครต่อใครอีกต่อไป ทว่าเขากลับลดตัวลงมาเป็นเพียงชายผู้พ่ายแพ้ที่พยายามซ่อมแซมเศษเสี้ยวแห่งความรักที่เขาเคยเหยียบย่ำจนแหลกลาญด้วยมือคู่เดิมที่เขากำลังใช้ประคองจานอาหารอย่างสั่นเทา เรืองนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้บุกำมะหยี่ข้างเตียงกว้าง นัยน์ตาคู่คมที่เคยฉายแววดุดันและน่าเกรงขามบัดนี้กลับหม่นแสงลง มีเพียงร่องรอยของการร้องไห้อย่างหนักและความเหนื่อยล้าจากการอดนอนเฝ้าไข้มาหลายคืน ในมือหนาที่เคยใช้จับปืนสังหารศัตรูอย่างเด็ดขาด บัดนี้กลับถือมีดปอกผลไม้เล่มเล็ก พยายามบรรจงปอ

