ภายในเพนท์เฮาส์หรูใจกลางกรุงที่เงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจ ควันบุหรี่หอมกรุ่นลอยอบอวลอยู่ภายใต้แสงไฟสลัวสีอำพัน เรืองนั่งพิงพนักโซฟาหนังราคาแพงด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจปานพยัคฆ์ร้ายที่กำลังพักผ่อนจากการล่า
ร่างกายกำยำเปลือยท่อนบนโชว์มัดกล้ามสีเข้มและรอยสักที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและรอยขีดข่วนจากการต่อสู้กับนนท์เมื่อครู่ บนตักแกร่งมีร่างบอบบางของฝ้ายที่ถูกพันไว้ด้วยผ้าห่มขนแกะผืนหนา เธอนอนขดตัวสั่นระริกสะอื้นไห้เบาๆ ด้วยความหวาดกลัวที่ยังคงฝังรากลึกอยู่ในหัวใจ
จู่ๆ หน้าจอสมาร์ททีวีขนาดมหึมาที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าก็สว่างพรึ่บขึ้นมาเองโดยที่ไม่มีใครกดรีโมท! สัญญาณรบกวนสีเทาดังซ่าอยู่เพียงครู่เดียว
ก่อนจะปรากฏภาพของชายสูงวัยในชุดสูทจีนสีดำสนิท นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักลวดลายมังกรในห้องที่มืดสลัว นัยน์ตาของฝั่งนั้นเย็นเหยียบปานน้ำแข็งจ้องมองตรงมาที่เรืองอย่างกดดันและแฝงไปด้วยรังสีแห
