ภายในเพนท์เฮาส์หรูใจกลางกรุงที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนและกระจกใสเกรดพรีเมียม แสงแดดรำไรยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านไหมเข้ามาสาดส่องกระทบโต๊ะอาหารตัวยาวกลางห้องโถงกว้าง บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของฝ้ายที่นอนราบอยู่บนโต๊ะหินอ่อนที่เย็นเฉียบ ร่างกายบอบบางของเธอเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด ผิวขาวนวลเนียนดุจน้ำนมถูกประดับประดาด้วยปลาดิบชิ้นบางเฉียบและซูชิคำโตที่จัดวางอย่างประณีตตามจุดยั่วยวนของร่างกาย
เรืองนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะในชุดกางเกงสแล็คเพียงตัวเดียว เผยให้เห็นมัดกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยและรอยสักพยัคฆ์คำรามที่หน้าอก ในมือหนาถือตะเกียบไม้หอมราคาแพง เขาใช้สายตาคมกริบจ้องมอง 'จานอาหารมีชีวิต' ตรงหน้าด้วยความพึงพอใจปนกระหาย ฝ้ายหลับตาแน่นด้วยความอับอายจนถึงขีดสุด หยดน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจคลออยู่ที่เบ้าตาแต่เธอไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย เพราะรู้ดีว่าพยัคฆ์ร้ายคนนี้กำลังอารมณ์ค้างจากศึกว
