วันรุ่งขึ้นหลังจากที่มุกไหมถ่ายโฆษณายาสระผมยี่ห้อดังเสร็จ กำลังจะโทรหาทิศเหนือให้ไปรอเธอที่คอนโดมิเนียมหลังเลิกเรียน แต่แม่ของเธอก็โทรเข้ามาขัดเสียก่อน
“ไหม กลับมากินข้าวเย็นที่บ้านนะลูก วันนี้แม่มีแขก”
ถ้อยคำหวานหูของคนเป็นแม่บ่งบอกว่าแขกคนสำคัญของแม่คือใคร อยากจะปฏิเสธแต่ก็ไม่อาจทำได้ จึงจำต้องกลับบ้านแทนการโทรหาคนรัก
บนโต๊ะอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ มุกไหมขยับกายอย่างอึดอัดเมื่อภราดรเอาแต่คอยตักอาหารให้เธอจนเต็มจานเพื่อหวังเอาใจ
ไม้หมอนที่ถูกแม่โทรตามให้กลับบ้านทันทีหลังเลิกเรียน เหลือบมองพี่สาวด้วยความเป็นห่วง
“เห็นหนูไหมกับเจ้าดรของผมเข้ากันได้ดีแบบนี้ก็สบายใจนะครับคุณมณี คุณมงคล”
“ใช่ค่ะคุณพสิน แปลว่าสิ่งที่พวกเราตัดสินใจไปไม่ใช่เรื่องผิด”
มุกไหมและไม้หมอนเงยหน้ามองแม่ของตนด้วยความตกใจ แต่คนเป็นแม่กลับยิ้มกว้าง
“มองแม่กันทำไมล่ะ สงสัยใช่ไหมที่แม่พูดหมายถึงอะไร”
ลูกทั้งสองพยักหน
