“เหนือ...ไหมกำลังกลับคอนโดนะคะ”
ทิศเหนือเด้งตัวลุกจากโซฟาในคอนมิเนียมของตัวเอง เขาเองก็เพิ่งมาถึงเช่นกัน
“ดีใจจัง ขับรถดี ๆ นะครับ เดี๋ยวผมไปรอไหมที่ห้อง”
“ค่ะ เจอกันนะคะ”
น้ำเสียงที่ดูไร้พลังของเธอทำเขาแปลกใจ ก่อนจะคิดว่าเธออาจจะทำงานเหนื่อย จึงรีบกลับไปที่ห้องของเธอแล้วสั่งขนมหวานมาเอาใจ
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง มุกไหมก็มาถึงห้อง เธอสาวเท้าตรงดิ่งไปสวมกอดคนตัวโตที่กำลังเดินมาต้อนรับเธอในห้องรับแขกทันที
แขนเรียวกอดรัดเขาแน่นราวกับกลัวว่าถ้าคลายอ้อมแขนออกแล้วเขาจะสลายหายไปกับอากาศ ทิศเหนือโอบกอดเธอตอบ รู้สึกว่าวันนี้เธอแปลกไป
“ไหม เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
จับไหล่บอบบางออกห่าง สบตาเธอนิ่ง ๆ ในแววตาคู่นั้นมีอะไรซุกซ่อนอยู่ แต่เธอกลับส่ายหน้าปฏิเสธ
“เปล่าค่ะ ไหมไม่เป็นอะไร”
“ไหมเป็น อย่ามาปิดบังผมเลย บอกมาเถอะครับว่าไหมเป็นอะไร ผมช่วยไหมได้นะครับ” ลูบศีรษะทุยอย่างต้องการให้กำลังใจ แต่เธอกล
