หลังจากที่เหนือเมฆและพาฝันอาบน้ำพร้อมกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็สังเกตเห็นว่าคนตัวบางของเขาแทบไม่กล้าสบตากับเขาเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่
ขณะที่คนตัวบางกำลังจะเดินเลี่ยงหนีเขาไปนอนในที่ประจำของตัวเอง เหนือเมฆก็เดินไปจูงมือเธอให้เดินตามมานั่งลงที่ขอบเตียงในฝั่งของเขาหน้าตาเฉย
“เดี๋ยว อย่าเพิ่งนอน มาคุยกันก่อน”
พาฝันเลี่ยงหลบตาเขาเป็นพัลวัน แต่ยอมเดินตามมานั่งข้างเขาแต่โดยดี
“เอ่อ มีอะไรหรอคะ คุณเหนือ”
“พี่เหนือ”
เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความแปลกใจ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขากำลังสื่อออกมา
“เรียกพี่เหนือ”
“เอ่อ ค่ะ พี่เหนือ”
“แล้วแทนตัวเองว่าฝัน เหมือนที่คุยกับคนอื่นด้วย”
“ทะ ทำไมล่ะคะ เราคุยกันเหมือนเดิมก็ถนัดดี”
“พี่เป็นผัวเธอนะ เราน่าจะพูดคุยให้ดูสนิทสนมกันมากกว่านี้สิ เรียกพี่เหนือ แล้วแทนตัวเองว่าฝัน โอเคไหม”
“อะ โอเคค่ะ พี่เหนือ”
“น่ารักมาก”
คนตัวโตโน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มเธอฟอด
