“ฮัลโหล พี่ปั้นหยา วันนี้ผมจะพาเมียไปพักที่รีสอร์ตเปิดใหม่ของพี่นะครับ พี่อยู่หรือเปล่า”
คนที่แทบไม่ได้นอนตื่นแต่เช้าเพื่อวางแผนพาเมียเด็กที่เพิ่งปรับความเข้าใจกันได้หมาดๆ ไปฮันนีมูน ซึ่งคราวนี้จะเป็นการฮันนีมูนที่แท้จริง
“อะ เอ่อ คือ พี่ไม่ได้อยู่ที่รีสอร์ตหรอกเหนือ”
“อยู่ที่โรงแรมหรอครับ เดี๋ยวผมแวะไปหาก่อนก็ได้”
“ปละ เปล่าจ้ะ พี่อยู่กรุงเทพ”
“อ้าว มาทำอะไรที่กรุงเทพครับ เอ ลุงปัถย์กับป้าริสาไปเที่ยวอังกฤษกันนี่นา มาหาปู่กับย่าหรอ”
“อะ เอ่อ จ้ะ พอดีพี่มางานวันเกิดเพื่อน ก็เลยอยู่พักผ่อนต่อยาวๆ แล้วเดี๋ยวจะเข้าไปหาปู่กับย่าอยู่เหมือนกัน”
“ดีครับ พี่ทำงานหนักเกินไปแล้ว ได้พักบ้างก็ดี เดี๋ยวไม่มีเวลาหาแฟน ขึ้นคานขึ้นมาจะมาโทษพวกผมไม่ได้นะว่าขัดขวางผู้ชายทุกคนในชีวิตพี่ ตอนนี้ผมเข้าใจคนมีความรักแล้วนะ อนุญาตให้พี่มีแฟนได้”
“บ้า แฟนอะไรล่ะเหนือ แก่จนป่านนี้แล้ว เลิกคิดแล้ว มดลูกพี่หมด
