“ลุง…อย่าค่ะ…ออมอาย”
เสียงพร่าสั่นห้ามปรามเบาหวิว แต่กลับถูกแขนหนากอดรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม
“ไม่ต้องอาย เราเป็นผัวเมียกันนะ ทั้งตัวออมมีส่วนไหนที่ลุงไม่เคยสัมผัส สำคัญออมก็สวยไปทั้งตัว”
เสียงทุ้มพร่ากระซิบใกล้หู มือหนาลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนเปียกชุ่ม ก่อนจะเลื่อนลงต่ำ ปลุกเร้าให้ร่างบางสั่นระริกเกินต้าน
หยดน้ำไหลรินลงตามเรือนกาย ออมยืนนิ่งตัวสั่นเล็กน้อยในอ้อมแขนลุงกล่ำที่คอยประคองไว้ไม่ห่าง
มือหนาของเขาค่อยๆ ใช้ฟองสบู่ถูไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนนุ่ม ไล่ลงต่ำอย่างอ้อยอิ่งจนเธอสะท้านเผลอครางเบาๆ ออกมา
“ไม่ต้องเกร็ง…ปล่อยให้ลุงทำให้”
เสียงทุ้มพร่าแฝงความอบอุ่น แต่กลับกระตุ้นให้หัวใจออมเต้นแรงกว่าเดิม
เขาถูสบู่ไปตามแขนเรียวและไหล่ ก่อนจะเลื่อนมาลูบหน้าท้องแบนราบ ฟองขาวเกาะพราวตัดกับผิวเปียกชุ่มจนชวนให้ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้นทุกที
ออมหลับตาแน่น พยายามห้ามใจไม่ให้เผลอไผลไปกับสัมผัส
