หลังจากที่ฉันปาแหวนใส่พี่เลย์ ก็ถูกสายตาเอาผิดจ้องหน้าราวกับว่ากำลังจินตนาการว่าตัวเองกำลังบีบคอฉันอยู่
พี่เลย์เงียบ เขาค่อยๆ ก้มลงหยิบแหวนของฉันที่เพิ่งปาทิ้งไป พร้อมกับเสียงถอนหายใจออกมาหนักๆ ดังขึ้นให้ฉันได้ยิน
“นอนซะ!!”
“ไอริสจะกลับไปนอนที่บ้าน”
“ฉันไม่ให้กลับ”
“ไม่!! ไอริสจะกลับ” ฉันกำลังจะเดินออกไปจากห้อง แต่ถูกแขนแกร่งรวบเอวเอาไว้ ก่อนที่ร่างของฉันจะกลับมาอยู่บนเตียงอีกครั้ง โดยมีพี่เลย์นอนสวมกอดเอาไว้แน่น
“ปล่อยไอริสนะ!!” ฉันดิ้นๆ แล้วหมุนตัวไปหาพี่เลย์พร้อมกับใช้มือหยิกแขนของเขาหลายต่อหลายครั้ง
“โอ๊ย!! มันเจ็บนะเว้ย” พี่เลย์ร้องท้วงออกมาเสียงดังแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยฉัน
“เจ็บก็ปล่อยสิคะ!!”
“ไม่ปล่อย ไม่ให้กลับ”
ฉันหยุดดิ้นเพราะรู้ตัวว่าดิ้นไปก็เหนื่อยเปล่า ในเมื่อยังไงพี่เลย์ก็ไม่ยอมปล่อยอยู่ดี
“หมดฤทธิ์แล้ว ?”
ฉันพ่นลมหายใจแรงๆ ใส่หน้าพี่เลย์ และจะหมุนตัวนอนตะ
