เช้าวันต่อมาแชมเปญขับรถเบนซ์สีขาวคันใหม่เอี่ยม ที่ได้รับจากนาวามาจอดที่ลานจอดรถของมหาวิทยาลัย เธอเดินลงจากรถด้วยสีหน้าที่ตึงเครียดเล็กน้อย แม้เสื้อผ้าและท่าทางภายนอกจะดูสมบูรณ์แบบ แต่ความกังวลก็ฉายชัดในดวงตาของเธอ
"เป็นอะไรของมึงวะ อีแชมป์" ไอซ์ เพื่อนสนิททักขึ้นทันทีที่เห็นสีหน้าของเธอ
แชมเปญปิดประตูรถเสียงดังกว่าปกติเล็กน้อย
"ก็คุณนาวาน่ะสิ! เงียบหายทั้งวันทั้งคืนเลย โทรหาก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ ทักไปก็ไม่อ่านไม่ตอบ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"เค้าติดงานหรือเปล่าวะ นักธุรกิจพันล้านขนาดนั้นน่ะ จะให้เค้ามาจ้องแต่โทรศัพท์คุยกับแกทั้งวันเลยเหรอ" ไอซ์พยายามปลอบ
"แต่อย่างน้อยก็น่าจะบอกกันบ้าง ว่าอยู่ไหน ทำอะไร ไม่ใช่หายเงียบไปแบบนี้! ไม่ใช่ว่าไป ติดคนอื่นอีกนะ" แชมเปญพูดด้วยความหวาดระแวง
"มึงยังทำใจไม่ได้อีกหรอ กูนึกว่ามึงจะเข้าใจได้แล้วนะ...ว่าความสัมพันธ์ของมึงกับเค้ามันเป็นยังไง" ไอซ์ถาม
