คืนนั้นแชมเปญ กลับมาถึงคอนโดหรู ความหรูหรานั้นไม่ได้ทำให้จิตใจของเธอสงบลงเลย เธออาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุดนอนผ้าซาตินสีดำที่เย้ายวน แต่จิตใจของเธอกลับเดินวนไปมาระหว่างห้องนั่งเล่นกับระเบียง
โทรศัพท์มือถือของเธอถูกถือไว้แน่นในมือ สายตาของเธอมองไปยังเบอร์โทรศัพท์ที่ธีร์ธามเขียนไว้ ความปรารถนาที่จะท้าทายนาวาและความตื่นเต้นที่เกิดจากการยั่วยวนของธีร์ธามกำลังต่อสู้กันอย่างรุนแรงอยู่ในใจเธอ
ความลังเลเกือบจะทำให้เธอล้มเลิก... แต่แล้วความโกรธที่นาวาเมินเฉยก็เข้าครอบงำ
ในที่สุดความกล้าและความโกรธ ก็เอาชนะความลังเล แชมเปญตัดสินใจกดโทรออกไปที่เบอร์นั้นทันที
เสียงรอสายดังขึ้นไม่นานธีร์ธามก็รับสาย
"ฮัลโหล..." เสียงของธีร์ธามดังขึ้นเสียงของเขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนคนซื่อบื้อ แต่กลับทุ้มนุ่มและมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาดใจ เป็นน้ำเสียงที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี
แชมเปญสูดหายใจลึกๆ "นี่ แชมเปญนะ"
"ฉันรู้" ธ
