คอนโด
เสียงถอนหายใจหลุดออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าขณะดวงตากลมจับจ้องจอมือถือที่กำลังแสดงแชตของคนเงียบหาย เธอลังเลว่าควรจะส่งข้อความไป หรืออยู่เงียบ ๆ ฌานินไม่ชอบที่เขาไม่ตอบ ไม่มาให้เจอหน้า แต่เธอควรเข้าใจว่าตัวเองไม่ได้มีสิทธิ์
คำนั้น ต้องย้ำอีกกี่ครั้งกันถึงจะจำสักที
แชต: คลื่น
ฌานิน: เบื่อฌาขนาดนั้นเลยเหรอคะ
ติ๊ง~ ยอดเงินเข้าบัญชีจำนวน 1,000,000 บาท
เพียงส่งแชตไม่ไม่ถึงหนึ่งนาที ข้อความแจ้งเตือนยอดเงินก็เด้งเข้ามา ราวกับหัวใจถูกบีบแรง ๆ จนเจ็บปวด เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาแล้ว ไม่อยากได้เลยสักนิด
ฌานิน: โอนเงินมาให้ได้ แล้วทำไมไม่อ่านข้อความฌาเลย
คลื่น: ฉันยุ่งกับงานที่สนาม หยุดทำตัวงี่เง่า อยากได้อะไรก็ไปซื้อ
ฌานิน: ไม่อยากได้อะไรเลย ฌาแค่อยากให้พี่คลื่นมาหา
Read
ประโยคนั้นที่เหมือนคำอ้อนวอนถูกทิ้งเป็นข้อความสุดท้ายในช่องแชตแม้จะขึ้นว่าอ่านแล้วก็ตาม ฌานินไม่ได้ส่งข้อความอะไรไ
