ร่างเล็กค่อย ๆ พลิกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ก่อนจะรู้สึกเจ็บแปลบตรงสะโพก เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปรือขึ้นมา เรือนร่างของเธอเปลือยเปล่าจากกิจกรรมเมื่อคืนที่ไม่ได้นับว่ามันจบลงและเริ่มต้นใหม่กี่ครั้ง
และก็เหมือนเดิม เมื่อตื่นขึ้นมา เธอไม่เจอเขาอยู่ในห้องแล้ว
มือเรียวควานหาโทรศัพท์เพื่อดูเวลา แต่ดวงตาต้องเบิกโตเมื่อเห็นยอดเงินถูกโอนเข้าจำนวนหนึ่ง ซึ่งมันมากซะจนตกใจ พร้อมข้อความจากเจ้าของเงินจำนวนนั้นค้างบนหน้าจอ
แชต: คลื่น
คลื่น: อารมณ์ดีขึ้นบ้างหรือยังคะ เด็กดีของเสี่ย
เขาจะรู้ไหมว่าการที่เธอปฏิเสธ คำว่าไม่อยากได้ มันเป็นความจริง ไม่ใช่น้อยใจเพื่อเรียกร้องจะเอาเงินมากมายนั้น
อุตส่าห์คิดว่าจะลองถอย แม้เพียงหนึ่งก้าวก็ตาม แต่มันคือการตัดสินใจเด็ดขาดก่อนเขาจะโผล่มาที่ห้อง ทว่าแค่เจอหน้า ได้ยินคำพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่ใช้หว่านล้อม แม้จะร้องไห้จนตาบวมเป่งก็ลืมไปทั้งหมด ลืมแม้กระทั่งเหตุผลที
