“กูว่าคงอีก… ไม่นาน” มวนบุหรี่ถูกยกขึ้นสูบอีกครั้ง ก่อนจะถามกับคนที่ยังจ้องอย่างไม่สบอารมณ์
“ความลับไม่มีในโลก มึงว่าไหมคลื่น”
“มึงหมายถึงอะไร?”
“คนอย่างกู ก็แค่เดาไปเรื่อย สนใจทำไม ปิดกรงเอาไว้ดี ๆ ล่ะ ระวังแมวที่มึงเลี้ยงจะวิ่งหนีออกจากกรง” นิคซ์หรี่ตามองอีกฝ่ายที่จ้องเขาเขม็ง ก่อนจะเอ่ยประโยคหนึ่งออกมา คำที่ทำให้ทุกอย่างถูกความเงียบฉุดลงชั่วขณะ
“ใครจะไปรู้ บางทีอาจจะวิ่งหนีจนหลงเข้ามาในพื้นที่ของกูก็ได้”
คลื่นกำหมัดแน่น ถึงจะบอกว่าคำยั่วยุพวกนั้นไม่ได้ผล แต่ความจริงมันทำให้เขาหัวเสียไม่น้อยเลย ก่อนจะเลือกเดินหนีจากนิคซ์
ภาพของคนสองคนที่ปะทะอารมณ์กันถูกเด็กในทีมมองเห็น และได้แต่ภาวนาขอให้อย่าเกิดเรื่อง เพราะหากแลกหมัดกันขึ้นมา คงยากที่จะจับแยก
“มันคุยอะไร” คูเปอร์ถามเมื่อเห็นคลื่นเดินมาร่วมกลุ่มกับนักแข่งในทีมที่เตรียมจะลงซ้อม
“ปากหมาตามประสามัน” เขาตอบอย่างไม่แยแส แต่นัยน์ตาย
