มาถึงวันที่ฌานินและเพื่อนเดินทางไปเที่ยวทะเล เหลือเวลาอีกเดือนกว่ามหาวิทยาลัยจะเปิดเทอม ทั้งสามคนจึงเลือกมาช่วงนี้ ห้องพักที่จองเอาไว้ติดริมหาดราคาไม่แพงมาก
“แกไปเดินเล่นกัน” ขวัญใจหันมาชวนฌานินที่นั่งบนเตียง ทั้งสองคนนอนด้วยกัน ส่วนปอร์เช่อยู่อีกห้องข้าง ๆ
“ขวัญออกไปก่อนเลย เดี๋ยวฌาตามไป”
“เป็นอะไร หน้าแกซีด”
“ประจำเดือนน่ะ ปวดท้องหน่วง ๆ” เธอบอกเสียงแผ่ว อาการปวดท้องเริ่มประท้วงแถมยังลืมหยิบยาติดมาด้วย
“แบบนี้ก็อดเล่นน้ำเลย เซ็ง! แล้วฉันจะเล่นกับใคร”
“เช่ไง”
“มันมีแต่จะจับหัวฉันกดน้ำน่ะสิ แล้วแกมียาไหม เดี๋ยวฉันไปซื้อให้”
“อื้อ ฝากหน่อยนะ ฌาลืมหยิบยามา”
ขวัญใจพยักหน้าก่อนหยิบกระเป๋าเงินแล้วเดินออกจากห้องไป เมื่อประตูปิดลงเหลือเพียงความเงียบงัน ฌานินค่อย ๆ เอนตัวลงบนเตียงมือวางบนท้องทอดสายตามองเพดาน ไม่นานเสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นตามด้วยเสียงแชตมือเรียวควานหาโทรศัพท์ข้างตั
