สองอาทิตย์ต่อมา
นับจากครั้งนั้น จนกระทั่งมาถึงตอนนี้ ชีวิตของฌานินไม่ต้องคอยหวาดระแวงใครอีกต่อไป แต่หลายครั้งที่จู่ ๆ ก็นึกสงสัยขึ้นมาว่าเขาทำยังไงถึงจัดการคนที่เคยตามเธอได้ ใช้วิธีไหนกันเสี่ยจรันถึงเงียบหายไป ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติเหมือนไม่เคยมีเรื่องราวเกิดขึ้น แม้แต่สายของผู้เป็นพ่อก็ไม่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์อีกเลย
แชต: คลื่น
คลื่น: เตรียมตัวฉันจะให้คนไปรับมาที่สนาม
คิ้วบางขมวดชนกันหลังได้อ่านข้อความที่เพิ่งถูกส่งเข้ามาภายในเครื่องนิ้วเรียวกดตัวอักษรบนแป้นพิมพ์ตอบกลับด้วยคำถาม
ฌานิน: ให้ฌาไปทำไมเหรอคะ
คลื่น: วันนี้ ฉันมีแข่งช่วงเย็น
ฌานิน: พี่คลื่นแข่ง แล้วเกี่ยวอะไรกับฌาคะ
คลื่น: มาถึงแล้วจะรู้เองว่ามันเกี่ยวยังไง
ที่เคยบอกว่ามีความต้องการสูง ไม่ผิดไปจากที่พูดเลยสักนิด ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาแทบไม่เว้นช่วง เธอได้พักนานสุดเพียงสามวันหลังจากครั้งแรกที่ป่วย พออาการดีขึ้น เขา
