หลังคนตัวสูงออกไปจากห้องแล้ว ฌานินนั่งนิ่งบนโซฟา ภายในห้องมีจอทีวีติดตรงผนัง กำลังฉายการแข่งขันดุเดือด เมื่อไม่รู้จะทำอะไร เธอจึงทอดสายตามองแบบนั้น กระทั่ง จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิด
ใบหน้าหวานรีบหันมอง คล้ายต่างฝ่ายต่างตกใจในความเงียบงันสองคนจ้องกันโดยไม่มีคำพูด ฌานินไม่รู้ว่าหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อคนนี้เป็นใครแต่จะว่าไปแล้วเขามีความคล้ายคลึงกับคนที่เป็นเจ้าของชีวิตเธออยู่ตอนนี้พอสมควร
“ทำไมมาอยู่ในห้องนี้ ใครพามา?” ล่าขมวดคิ้วเข้ม เขาตั้งใจขึ้นมาเอาของ ไม่คิดว่าจะเจอผู้หญิงนั่งอยู่ภายในห้องแถมยังไม่คุ้นหน้า
“พะ พี่คลื่นค่ะ”
“เป็นอะไรกับมัน”
คนตัวเล็กจิกเล็บลงบนฝ่ามือหลังได้ยินคำถามที่ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไง เธอเป็นอะไรกับเขา หากตอบว่าเด็กเลี้ยง มันคงน่าอายถ้าใครต่อใครรับรู้
“ไม่ต้องตอบ พอเดาได้”
ร่างเล็กเม้มริมฝีปากชนกันเบา ๆ หลุบตาหลบ ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาภายในห้อง เธอไม่ได้ถา
