ทางด้านของฌานิน
จบทริปเขาใหญ่ ร่างเล็กกลับมาถึงกรุงเทพในช่วงเย็น โดยมีนับหนึ่งมาส่งถึงหน้าคอนโด หลังจากส่งคนอื่น ๆ ครบหมดแล้ว ตอนนี้ภายในรถเหลือเพียงสองคน
“ที่บอกว่าจะทำของโปรดให้กิน ยังอยากทำให้พี่อยู่ไหมครับ”
ร่างสูงหลังพวงมาลัยเอ่ยถาม ขณะคนตัวเล็กเอี้ยวตัวมาปลดสายรัดนิรภัย เมื่อได้ยินคำถามนั้น ฌานินเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานส่งให้ รอยยิ้มอ่อนโยนที่นับหนึ่งชอบที่สุด เขามองไม่เคยเบื่อเลยสักครั้ง
“อยากสิคะ พี่นับใจดีกับฌาตั้งเยอะ”
“งั้นอีกสองวันพี่ว่าง ขอฝากท้องหน่อยนะครับ”
“ได้เลยค่ะ ฌาจะซื้อของเตรียมไว้ พี่นับชอบกินอะไร ส่งมาบอกในแชตนะ”
“ครับผม”
“ขับรถกลับดี ๆ นะคะ”
ร่างเล็กเปิดประตูลงจากรถ ก่อนจะถอยมายืนอยู่ข้าง ๆ มองดูนับหนึ่งขับรถออกไปจนลับสายตา จึงหมุนตัวเตรียมจะเดินเข้าคอนโด
ทว่า
จู่ ๆ หางตาก็ดันเห็นรถคันหนึ่งจอดอยู่ไม่ไกล เป็นรุ่นที่เธอรู้สึกคุ้นตา รวมถึงป้ายทะเบียนก็จำได้แ
