ตอนที่ 5 ข้อตกลง

บนรถ... "ถ้าพี่น้ำไม่พอใจ จอดรถก็ได้นะคะ เดี๋ยวนับดาวนั่งรถแท็กซี่ไปเองก็ได้ค่ะ" นับดาวพูดขึ้นหลังจากขึ้นรถมากับธาราได้พักใหญ่แล้ว "ฉันพูดเหรอว่าไม่พอใจ" ธาราถามกลับมาทั้ง ๆ ที่สายตายังคงอยู่ที่ถนน "พี่น้ำไม่ได้พูดหรอกค่ะ แต่ทำหน้าไม่พอใจขนาดนี้ มองมาจากดาวอังคารก็รู้แล้วว่าไม่พอใจ" นับดาวเถียงกลับทันทีเหมือนกัน "ฉันก็หน้านิ่งแบบนี้ แล้วนี่ทำไมบอกให้ไปเปลี่ยนกระโปรงทำไมไม่ไปเปลี่ยน ใส่ทำไมสั้น ๆ แบบนี้ แล้วเสื้อนี่ถ้าหายใจแรง กระดุมเด้งหลุดออกมาจะเป็นยังไง กลัวคนไม่รู้เหรอว่ามีหน้าอกน่ะ" คราวนี้ธาราหันมาพูดและส่งสายตามองเรียวขาที่โผล่พ้นกระโปรงออกมา และกวาดสายตามองเสื้อนักศึกษาตัวเล็กที่เธอสวมอยู่ "พี่น้ำ!!!" นับดาวยกมือขึ้นปิดขาและเสื้อตัวเองพัลวันเมื่อเห็นสายตาของธาราที่มองมา เมื่อมันคือสายตาอย่างคนเจ้าชู้มองมา "ทำไม แค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้เหรอ เดี๋ยวพอไปถึงมหาลัยยิ่งจะถูกมองมากกว่านี้อีก" ธาราปรับสายตากลับมาปกติแล้วพูดขึ้น "ใครจะมาหื่นในมหาลัย แต่ก็ได้ เดี๋ยวนับดาวจะไปซื้อใหม่ก็แล้วกัน อย่าบ่นเป็นตาแก่ได้มั้ยคะ" นับดาวเถียงกลับไปอีก แต่ก็ยอมที่จะเชื่อฟัง เพราะอะไรที่เขาไม่ชอบ เธอก็จะแก้ไข ทั้ง ๆ ที่มันก็ไม่ได้สั้นอะไรขนาดนั้น เสื้อที่ใส่ก็พอดีตัว ไม่ได้รัดอะไรเลย แต่เพื่อความสงบสุขในการอยู่ร่วมกัน เธอก็พร้อมจะทำ "ก็ดี... แล้วนั่นทำอะไรของเธอ" ธาราพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะขมวดคิ้วถามอีก "แต่งหน้าไงคะ พอดีตอนออกจากห้องนับดาวรีบไปหน่อย เลยยังไม่ได้แต่งหน้าและหวีผมเลย" นับดาวที่กำลังยกแป้งขึ้นมาทาหน้า ก็ชะงักไปเล็กน้อย "แต่งทำไม จะไปเล่นงิ้วเหรอ หน้าใส ๆ ก็ดีอยู่แล้ว แล้วหวีผมอย่าให้มีเส้นผมหล่นที่เบาะนะ รถคันนี้ไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนนั่งมาก่อน ฉันไม่อยากให้พวกไอ้ดิน ไอ้ลม ไอ้ไฟมันมาล้อ" ธาราพูดขึ้นเหมือนหงุดหงิด "โอ๊ยยยยย ถ้าจะบ่นกันขนาดนี้ ก็จอดรถเลยค่ะ นับดาวไม่ไหวจะทนแล้วนะ เดี๋ยวเรียกรถไปเองก็ได้" นับดาวแกล้งร้องโวยวายขึ้นมาทั้ง ๆ ที่ในใจนั้นดีใจมาก ที่ถูกชมว่าหน้าใส และรู้ว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเคยได้ขึ้นรถคันนี้มาก่อน "จะมาพูดอะไรตอนนี้ มันจะถึงมหาลัยอยู่แล้ว" ธาราพูดขึ้นมาอีกครั้ง "ก็นับดาวเห็นพี่น้ำบ่นไม่เลิก" พูดจบนับดาวก็แกล้งทำหน้าไม่สบอารมณ์ ธาราเห็นแบบนั้นก็รู้ตัวว่าคงบ่นมากไป จึงพูดขึ้นมาอีกครั้ง "เอาล่ะ ไม่บ่นแล้ว แต่เรามาตกลงการอยู่ร่วมกันก่อนดีมั้ย" "ตกลงอะไรคะ" นับดาวที่เก็บตลับแป้งแล้ว และจับผมตัวเองเล่นก็เอียงคอถามขึ้นอย่างสงสัย 'ทำไมต้องมาทำตาแบ๊วใส่แบบนี้ด้วยนะ' ธารามองหน้าหญิงสาวก็หัวใจกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะปรับสีหน้าแล้วพูดออกไปอย่างจริงจัง "อยู่มหาลัย เธอห้ามแสดงตัวว่ารู้จักกับฉัน ห้ามทัก ห้ามถาม พอเข้าเขตมหาลัยเธอต้องเอนตัวลง อย่าให้ใครเห็นว่ามากับฉัน ตอนขากลับก็เหมือนกัน" "อ๋อ... ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ นับดาวขอติดรถมาแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ส่วนตอนกลับเดี๋ยวนับดาวกลับเองได้ค่ะ และวันต่อ ๆ ไป นับดาวก็จะมาเองกลับเองทุกวัน ไม่เป็นภาระของพี่น้ำหรอกค่ะ" นับดาวตอบกลับด้วยหน้าตาใสซื่อ แถมยังบอกว่าจะไปเองกลับเอง เพื่อไม่ให้เป็นภาระของเขาอีก ธาราเห็นนับดาวดูเหมือนไม่เดือดร้อนกับมาตรการของเขา แถมยังจะไปเองกลับเองอีก ก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที เลยตอบว่า... "ไม่ได้!!! จนกว่าแม่จะมา และจนกว่าเธอจะย้ายออกไปพักที่อื่น เธอต้องอยู่ภายใต้การดูแลของฉัน ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ถ้าเกิดเรื่องกับเธอ ฉันไม่อยากรับกรรมที่ไม่ได้ก่อ ตอนเช้าเธอก็มากับฉัน ตอนเย็นเลิกเรียนก็มารอแถวนี้ เข้าใจมั้ย" "เข้าใจก็ได้ค่ะ" นับดาวแกล้งรับคำหงอย ๆ ระหว่างนั้นก็มีสายเรียกเข้ามา ธาราเห็นว่าเป็นปฐพีก็กดรับสายทันที "ว่าไงวะ ไอ้ดิน" ธาราถามขึ้นมาโดยที่สายตายังอยู่ที่ถนน เพราะใช้โทรศัพท์ที่เชื่อมต่อกับระบบภายในรถ "กูจะโทรมาบอกว่าซักสิบโมงมึงมารับกูไปมหาลัยด้วยนะ ไอ้ห่าไฟเอารถกูไปมหาลัยแล้ว กูไม่มีรถ" ปฐพีตอบกลับมาทันที "คงไม่ได้ว่ะ เพราะกูก็จะถึงมหาลัยแล้ว มึงก็นั่งแท็กซี่มาก็แล้วกัน" ธาราตอบเพื่อนกลับไปอย่างไม่สนใจ "มึงจะไปเหี้ยอะไรเร็วนักวะ มีเรียนตั้งสิบโมงครึ่ง" ปฐพีถามกลับมาอย่างไม่พอใจ "เรื่องของกู แค่นี้นะ" พูดจบธาราก็ตัดสายทิ้งทันที "นี่พี่น้ำมีเรียนสิบโมงครึ่งเหรอคะ แล้วทำไมต้องออกมาเร็วขนาดนี้ด้วย อย่าบอกนะคะว่าเพื่อมาส่งนับดาว" นับดาวถามออกไปด้วยหัวใจลิงโลดทันที เมื่อคิดว่าเขาตั้งใจตื่นแต่เช้าเพื่อมาส่งเธอที่มหาวิทยาลัย "จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เพราะแม่โทรมาปลุกฉันแต่เช้า และสั่งว่าจะต้องมาส่งเธอที่มหาลัยให้ได้ และให้ถ่ายรูปส่งไปให้ด้วย น่าเบื่อชะมัด" ธาราตอบกลับมาด้วยสีหน้าหงุดหงิดอีกครั้ง "อ๋อออออ เพราะป้านาราสั่งนี่เอง" นับดาวพยักหน้าและลากเสียงยาว ๆ พร้อมกับพูดขึ้น "ถึงแม่ไม่สั่งฉันก็ต้องมาอยู่แล้วมั้ย แล้วใครให้เธอใส่กระโปรงสั้นขนาดนี้ ขึ้นรถไฟฟ้าหรือรถแท็กซี่จะเป็นไงฮะ" ธาราเห็นท่าทางอย่างนั้นก็ยิ่งหงุดหงิด จนต้องหันมาพูดใส่หน้าของคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ "ค่ะ เข้าใจแล้วค่าาา" นับดาวตอบรับทันที ก่อนจะก้มหน้าลงแล้วพูดเบา ๆ 'ดุจัง...' จากนั้นรถก็วิ่งเข้ามาในมหาวิทยาลัย ธาราขับรถไปจอดใกล้ ๆ รถของวายุและปฐพี นับดาวมองซ้ายมองขวาอย่างระมัดระวัง แล้วกำลังจะเปิดประตูรถลงไป ก็ต้องตกใจเมื่อเธอถูกธาราดึงปลายผมสีฟ้าน้ำทะเลของเธอไว้ "โอ๊ยยยยย เจ็บนะคะ" เธอรีบถอยกลับมาแล้วมองเขาตาเขียวปั๊ด "มีอะไรจะสั่งเสียอีกคะ" เธอถามเสียงไม่พอใจ "พูดดี ๆ สั่งเสียเขาไว้ให้คนใกล้ตายพูด ซึ่งไม่ใช่ฉัน" ธาราพูดเสียงดุ ๆ ออกมา "ค่าาา มีอะไรจะสั่ง..." นับดาวลอยหน้าลอยตาพูด ก่อนจะตกใจที่ถูกกระชากคอเข้าไปใกล้ ๆ คนขับรถ "ว้ายยยย พี่น้ำจะทำอะไรคะ" นับดาวที่ถูกล็อกคอให้พิงอกแกร่งอยู่ถามขึ้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว "อยู่นิ่ง ๆ แล้วยิ้ม ฉันจะถ่ายรูปส่งไปให้แม่" ธารากระซิบอยู่ข้างแก้ม ก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือออกไปเซลฟีรูปเขากับนับดาว ทำให้หญิงสาวต้องยกมือขึ้นมาส่งมินิฮาร์ตและยิ้มหวานใส่กล้อง "เอาล่ะเสร็จแล้ว" เมื่อได้รูปแล้วเขาก็ปล่อยเธอ นับดาวรีบขยับตัวออกมาแล้วจัดเสื้อผ้าหน้าผมใหม่ เมื่อเห็นว่าเรียบร้อยแล้ว ก็ถามออกไปเบา ๆ ว่า... "นับดาวไปได้ยังคะ" "ก็ไปสิ" ธาราบอกทั้ง ๆ ที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์มือถือ นับดาวเดินไปที่คณะมนุษยศาสตร์ด้วยหัวใจเต้นระทึกและใบหน้าแดงระเรื่อ ส่วนคนที่อยู่ในรถก็ปรับเอนเบาะ และดูรูปในโทรศัพท์อย่างสบายใจ "ก็น่ารักดีนะเนี่ย แต่เถียงเก่งขึ้นเยอะเลย" ธาราพูดเบา ๆ คณะมนุษยศาสตร์ นับดาวเดินขึ้นมาที่ห้องเรียนของคณะมนุษยศาสตร์ เธอเลือกเรียนคณะนี้ในสาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม เพื่อจะได้สานต่อธุรกิจของครอบครัวที่โรงแรม PP Diamond Hotel ที่ตั้งอยู่ตามเมืองใหญ่ ๆ หรือแหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ เมื่อมาถึงในห้องเรียนเธอก็ต้องยิ้มออกมา 'ดูแล้วเพื่อน ๆ ในห้องมีแต่คนดูดี บุคลิกก็โดดเด่น ฉันจะต้องได้การเรียนรู้ที่นี่มากแน่ ๆ' เธอคิดอยู่ในใจอย่างพึงพอใจ เมื่อกวาดสายตาไปแล้ว เธอก็เห็นที่ว่างข้าง ๆ นักศึกษาหญิงคนหนึ่ง จึงรีบเดินเข้าไปถามทันที "ขอโทษค่ะ ตรงนี้ว่างมั้ย" นับดาวถามออกไปพร้อมรอยยิ้ม "ว่าง ๆ นั่งด้วยกันสิ" หญิงสาวคนนั้นตอบกลับ พร้อมกับยิ้มให้นับดาวอย่างสดใส "ขอบใจนะ เราชื่อนับดาว เธอล่ะชื่ออะไร เรามาเป็นเพื่อนกันมั้ย" นับดาวที่นั่งลงแล้ว ก็ยิ้มและชวนคุยทันที "เราชื่อแอร์ ยินดีเป็นเพื่อนกับเธอนะ นับดาว" แอร์พูดขึ้นอย่างสดใส และยื่นมือออกไปจับมือกับเพื่อนใหม่ นับดาวก็ยื่นมือออกไปจับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "เธอชื่อแอร์ อย่าบอกนะว่าที่บ้านทำงานด้านสายการบินน่ะ หรือที่บ้านขายเครื่องปรับอากาศเหรอ คิกคิก~" นับดาวชวนคุยอย่างทีเล่นทีจริง "ฮ่า ๆ ที่บ้านเราทำสายการบิน ถูกต้องนะค้าาา ส่วนที่บ้านเธอก็ทำธุรกิจเกี่ยวกับโรงแรมสินะ" แอร์ตอบอย่างทะเล้นและถามกลับบ้าง "เธอรู้ได้ยังไง" นับดาวเอียงหน้าถามอย่างแปลกใจ "ก็เธอใส่สร้อยที่มีจี้รูปดาว และก็กำไลนี่มีคำว่า PP Diamond ทั้งสองอย่างนี้คือสัญลักษณ์โรงแรมชื่อดัง เพราะงั้นเธอคือลูกสาวเจ้าของโรงแรมใช่มั้ย" แอร์ตอบกลับมายิ้ม ๆ "โห~ แอร์เก่งและช่างสังเกตมาก สุดยอดเลย" นับดาวพูดอย่างตื่นเต้น และยกนิ้วโป้งชมแอร์ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ทั้งสองคนคุยกันอย่างสนุกสนาน จนทำให้สนิทกันอย่างรวดเร็ว โดยไม่รู้ว่าทุกอย่างที่พวกเธอกำลังคุยในตอนนี้ อยู่ในสายตาของผู้ชายคนหนึ่ง ที่มองและแสยะยิ้ม พร้อมกับคิดในใจ 'หึหึ... น่าสนใจทั้งคู่ แต่คนที่ชื่อนับดาวน่ารักกว่า รอก่อนนะสาวน้อย ฉันจะจีบเธอมาเป็นแฟนให้ได้'