ตอนที่ 22 เราเชื่อใจอเดล
รถสปอร์ตคันหรูจอดสนิทในโซนวีไอพีของคอนโดใจกลางเมือง ลิฟต์ส่วนตัวพาคนทั้งคู่ขึ้นสู่เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด
ทันทีที่ระบบล็อกประตูทำงาน ภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ แต่มันไม่ได้บีบคั้นหรือชวนให้ต้องระแวงหลังเหมือนตอนอยู่คฤหาสน์หลังนั้น... มันคือความเงียบที่ทำให้อลิซกล้าทิ้งตัวและสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดได้จริงๆ เสียที
"นั่งพักก่อนสิ" อเดลบอกเสียงเรียบ พยักหน้าไปทางโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง
อลิซทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง พอความตึงเครียดจางลงและรู้ว่าตัวเองปลอดภัยแล้ว ความเหนื่อยล้ากับความหิวก็ประดังเข้ามาพร้อมกัน ท้องที่ว่างเปล่ามาตั้งแต่เช้าส่งเสียงร้องแทรกความเงียบขึ้นมาเบาๆ
อเดลที่กำลังจะเดินไปรินน้ำชะงักฝีเท้า เขาหันกลับมามองคนบนโซฟาด้วยสายตาล้อเลียน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ อย่างขบขัน
"หิวล่ะสิ" เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "เดี๋ยวหาอะไรให้กิน... รอแป๊บนะ"
ร่างสูงเดินหายเข้าไ
